خوش آمدید!

با تشکر از مشاهده انجمن گفتگوی ایرانی پاتوق در صورت تمایل برای استفاده از تمامی امکانات انجمن ثبت نام نمایید.

همین حالا ثبت نام کن!

درختان زینتی

  • شروع کننده موضوع Hector
  • تاریخ شروع

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
درختان و درخچه هااز مهم ترين عناصر در محوطه سازي و طراحي فضاي سبز به شمار مي روند. انتخاب، بكارگيري و نگهداري از اين گياهان سه عامل اساسي در كارايي فضاي سبز هستند كه بايد همواره توسط طراح مورد توجه قرار گيرند. بنابراين نكته بسيار مهم در طراحي فضاي سبز انتخاب گياهي است كه بتواند بيشتري كارايي ممكن را با حداقل نياز به نگهداري فراهم آورد. نكته ديگر استفاده از گياهان مناسب با توجه به نيازهاي مختلفي است كه طراح با آن روبروست در فرايند طراحي و كاشت، توجه به نوع گياهان و نحوه قرار گرفتن گياهان نسبت به يكديگر در جهت رسيدن به يك طرح زيبا و كارآ ضروري به نظر مي رسد.
آشنایی با درخت و درختچه های زینتی و نگهداری از آنها


تعریف درخت: گیاهانی با تنه واحد چوبی و ارتفاع حداقل بین 3 تا 5 متر

تعریف درختچه: گیاهانی با تنه منشعب چوبی و ارتفاع حداکثر 3 متر

تعریف بوته: گیاهانی با تنه علفی و منشعب و ارتفاع حدکثر 5/1 متر



طبقه بندی :

درختان از نظر طبقه بندی فصلی به دو دسته درختان خزان پذیر و همیشه سبز تقسیم می شوند.

-درختان از نظر نوع برگ به دو دسته پهن برگ و سوزنی برگ تقسیم می شوند.


کاربرد درخت و درختچه های زینتی درختان سبز

از کاربرد درختان و درختچه ها در یک طراحی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- ایجاد سایه بان و استراحتگاه

2- ایجاد دیوار برای محصور کردن یک محوطه

3- ایجاد پوشش برای پنهان کردن یک محوطه مجزا از فضا

4- زیبا سازی محیط با درخت و درختچه های دارای گل و میوه

شرایط و مراحل کاشت درخت

1- خاک مناسب : با توجه به اینکه درخت در بستر خاک استوار است برای رشد مناسب و سریع درخت، می بایست خاک مناسب و حاصلخیز باشد لذا در مکانهای که ساختمان خاک خراب و خاک مناسب وجود ندارد می بایست نسبت به تهیه خاک حاصلخیز و مناسب اقدام نمود.

2- زمان کاشت: در صورتیکه نهال در گلدان یا کیسه باشد امکان انتقال در هر موقع از سال وجود دارد ولی اگر نهال در زمین باشد در مورد درختان همیشه سبز مثل کاج و سرو در اوایل بهار و در مورد درختان خزان کننده از اوایل آذر ماه تا آخر اسفند ماه می توان کاشت نهال را انجام داد.

3- نهال خوب: مهمترین مسئله در کاشت درخت انتخاب نوع گونه و کیفیت نهال انتخابی می باشد.

مشخصات یک نهال خوب عبارتند از:

- داشتن ریشه پر، قوی و متقارن

- داشتن ساقه مستقیم و پوست سالم و طبیعی

- داشتن تاج متقارن و سالم

- در مورد نهالهای ریشه لخت حداکثر 2 سال سن

- در مورد نهالهای گلدانی 3-2 سال سن

4- کود: چون عموماً خاکها از لحاظ وجود مواد غذایی ضعیف هستند و همچنین ساختمان خوبی ندارندبایدبا دادن کودهای آلی و گاهاً شیمیایی در تامین دو هدف بالا کوشید. کود می بایستی کاملاً پوسیده باشد (حداقل 4 ماه انبار شده باشد، بو ندهد و به رنگ تیره باشد) لازم به ذکر است در صورتیکه کود کاملاً پوسیده نیست به خصوص در مورد نهالهای ریشه لخت نبایستی کود در اطراف ریشه ریخته شود بلکه بایستی با خاک کف گود مخلوط گردد از ریختن کود اطراف تنه درخت و روی خاک نیز پرهیز شود.

5- حفر گودال: بعد از مشخص شدن محل کاشت بایستی اقدام به حفر گودال نمود. بهتر است گودالها با دست حفر شوند چون چرخش مته های چاله کن باعث بوجود آمدن لایه سختی در دیواره چاله می شود که رشد ریشه را محدود می کند و همچنین وقتی گودال با دست حفر شود خاک سطحی و زیرین جداگانه ریخته می شود تا هنگام پرکردن گودال خاک سطحی که معمولاً دارای مواد آلی بیشتری است در اطراف ریشه ریخته شود بهتر است گودالها حداقل یک ماه قبل از کاشت نهال حفر شوند تا میکرو ارگانیزمها در دیواره گودال مستقر و فعال شوند. قطر گودال در خاکهای مرغوب به اندازه 5-3 برابر قطر گسترش ریشه و عمق گودال حداقل برابر عمق ریشه باشد و در خاکهای نامرغوب بهترین گودال به ابعاد 1 1 1 متر می باشد .

6- کاشت نهال: در زمان مناسب و طبق الگوی کاشت اقدام به کاشت می شود. لازم است هنگام کاشت خاک اطراف ریشه با کود پوسیده مخلوط شده و به خوبی لگدکوب شود تا درخت به خوبی در خاک مستقر شود همچنین نبایستی طوقه (حد فاصل ریشه و تنه) در زیر خاک قرار گیرد در صورتیکه طوقه زیر خاک قرارداده شود به سرعت پوسیده و نهال خشک خواهد شد در صورتیکه نهال ریشه لخت است قبل از کاشت جهت جلوگیری از پوسیدن ریشه های شکسته شده با قیچی باغبانی بریده شود.

7- بستن قیم: در صورت وزش باد در منطقه و جهت جلوگیری از شل شدن ریشه و هواکشی و در نهایت خشک شدن نهال جوان بایستی از قیم استفاده شود. قیم عموماً از چوب و به ارتفاع کمی بیشتر از درخت می باشد و به خوبی در خاک محکم می شود که توانایی نگهداری درخت در برابر باد را داشته باشد و لازم است قیم در جهت وزش باد و فاصله اندکی از درخت در زمین فروشود و قیم و درخت با نخ به هم بسته شود تا از سائیده شدن آنها به یکدیگر و صدمه دیدن درخت جلوگیری شود.

8- آبیاری ونگهداری : مسئله مهمتر از کاشت درخت نگهداری آن است. مهترین رکن نگهداری آبیاری است.

با توجه به دمای منطقه، نوع گونه و شرایط آب و هوایی که بایستی حداقل 5 روز یکبار و حداکثر دو هفته یکبار در فصول مرطوب انجام شود آبیاری زیاد باعث خفه شدن ریشه و پوسیدن آن می شود و آبیاری طولانی نیز باعث پژمردگی و نهایتاً خشک شدن نهال می شود لازم به ذکر است که با انجام آبیاری قطره های در مصرف آب و نیروی انسانی صرفه جویی می شود. بسته به نوع درخت بلافاصله بعد از کاشت می بایست اقدام به هرس و سربرداری درخت نمود. در سالهای بعد 4-3 شاخه با زاویه باز در طول درخت به منظور بوجود آمدن تاج متقارن نگهداشته شده و بقیه شاخه ها حذف می شوند. در سالهای بعد جهت تقویت گیاه می بایست با ایجاد گودالهای درسایه انداز گیاه و پرنمودن آن با کودهای دامی و شیمیایی اقدام نمود.


شرایط نگهداری درخت و درختچه های زینتی

1- آبیاری: آبیاری درختان برحسب نوع درخت، نوع بافت خاک، شرایط منطقه، وجود سیستم تحت فشار و ........ .متفاوت بوده و بسته به شرایط فوق از 5 تا 15 روز متفاوت می باشد.

- میزان نفوذ آب در خاک می بایست حداقل 25 سانتی متری از سطح خاک باشد.

- معمولاً حجم آبیاری برای درختان مسن بیشتر از درختان جوان است. البته دوره آبیاری درختان جوان نیز بیشتر از درختان مسن است .

- در صورتی که آبیاری به صورت جوی و پشته و کرتی انجام می گیرد می بایست با قرار دادن موانع در مسیر حرکت آب سرعت و حرکت آب را کاهش داد تا از شستشوی خاک جلوگیری و آب به اندازه کافی در خاک نفوذ نماید.

- مسیر کانالها و جوی های آبرسانی می بایستی عاری از هر گونه نخاله، زباله، و یا علفهای هرز باشد.

- ترمیم و ایجاد تشتکهای آبخور در طول مدت آبیاری برای درختان و درختچه ها ضروری می باشد.





- جهت افزایش راندمان آب بهتراست تمام محوطه های درختکاری تحت پوشش آبیاری قطره ای قرار گیرد

- جهت صرفه جویی در مصرف آب و نیز بهبود شرایط رشد گیاه آبیاری حتی الامکان می بایست در ساعات خنک شبانه روز انجام گیرد.

- در فصل پاییز و زمستان در صورت کمبود نزولات آسمانی درختان به خصوص درختان همیشه سبز می بایستی آبیاری گردند.





2- وجین علفهای هرز

علفهای هرز می بایستی بطور مستمر و قبل از به گل رفتن آنها در بستر کاشت و جوبهای آبیاری وجین شده از محل خارج شود.

3- اصلاح نهرها، جوی و پشته ها و تشتکها

جوی های آب و بستر محوطه های درختکاری شده و همچنین تشتک اطراف درختان می بایست مرتب لایروبی و اصلاح گردد.

4- نظافت

- برگهای خزان شده و سوزنی برگها می بایست مرتباً جمع اوری و از محل دور گردد و از سوزاندن آنها جلوگیری شود.





ضایعات ناشی از هرس و وجین علفهای هرز و همچنین سایر مواد زائد می بایست بلافاصله بعد از پایان عملیات جمع آوری و از محل خارج شود.

5- مبارزه با آفات و امراض

- شناسایی افات و امراض در اولین مرحله

- تهیه سم مناسب و تهیه محلول سمی و انجام عملیات سم پاشی به محض مشاهده علائم

تذکر : عملیات سمپاشی می بایست با رعایت کامل اصول ایمنی و در هوای خنک و کاملاً آرام انجام گیرد.

6- شستشوی درختان و درختچه ها

درصورت نیازبه منظور پاک نمودن تاج و سرشاخ ها از گرد و غبار و سایر آلودگی ها به خصوص درختان همیشه سبز می بایست با آب و صابون مخصوص و نازل معین، شستشو انجام گیرد.

7- کوددهی و تغذیه درختان

- می بایست نسبت به سله شکنی و پابیل نمودن و همچنین تغذیه درختان و درختچه های زینتی با استفاده از کود دامی پوسیده و یا کمپوست به منظور اصلاح بافت خاک و نفوذ پذیری آن استفاده نمود زمان و فصل استفاده از کود دامی از اواخر فصل پاییز تا شروع فصل رویش می باشد.

- در صورت نیاز به محلول پاشی می بایست کلیه سطوح درخت و درختچه ها با محلول لازم به محلول پاشی گردد.





8- برف روبی و یخ زدایی درختان و درختچه های همیشه سبز

به منظور جلوگیری از شکسته شدن درختان و درختچه های همیشه سبز می بایست بلافاصله بعد از بارش برف، طبق اصول فنی شاخه و برگ درختان برف روبی گردند.

9- واکاری(باز کاشت)

واکاری یا کاشت مجدد درختان خشک شده و یا آسیب دیده طبق اصول کاشت درختان می بایست انجام گیرد.



10- هرس فرم و نگهداری

- اواخر پاییز تا اواخر زمستان زمان مناسبی برای هرس درختان و درختچه های پهن برگ می باشد.

- در فصل رویش (بهار و تابستان) می بایست کلیه شاخه های مزاحم و آفت زده و شکسته را قطع نمود.

- سر شاخه های هرس شده می بایست به فوریت از محل خارج شود.

- درختان و درختچه های داخل قطعات چمن کاری می بایست مرتب هرس و پیرایش شوند نظر به مهم بودن این مبحث توضیحاتی در این مورد در زیر داده می شود.



هرس

پیراستن (هرس کردن) عبارت است از قطع کامل یا جزیی شاخه، ریشه، برگ و یا گل و یا میوه به منظور تحت تأثیر قرار دادن و هدایت نحوه رشد و باروری گیاه


دلایل و فواید هرس

1- حذف شاخه های مزاحم، خشک شده، آفت زده و مریض و شکسته جهت حفظ و تأمین سلامت گیاه

2- ایجاد شرایط مناسب جهت ورود نور و هوا به درون شاخسار و خلوت کردن نقاط شلوغ و متراکم آن

3- ایجاد شکل ویژه در شاخسار گیاه

4- ایجاد تعادل بین شاخسار و ریشه بویژه هنگام جابه جا کردن گیاه

5- جوان ساختن درختان مسن از طریق حذف شاخه های پیر و وادار کردن درخت به تولید شاخه های جدید.

زمان هرس

بسته به نوع گیاه و هدف ا ز هر س در دو موقع از سال انجام می شود. یکی هرس که درزمان خواب زمستانه انجام می شود که هرس سیاه یا زمستانه نامیده می شود و دیگری هرسی که در دوره فعالیت گیاه یعنی هنگامی که گیاه دارای برگ و احیاناً گل و میوه است انجام می گیرد و هرس سبز یا تابستانه نامیده می شود.

الف) هرس زمستانه: این نوع هرس از آنجایی که زمانی انجام می گیرد که گیاه فاقد برگ و در حال رکود است بیشتر مرسوم است چون اولاً شاخه ها قابل مشاهده بوده و براحتی می توان به آن دسترسی پیدا کرد و ثانیاً گیاه در این زمان فعالیت زیستی چندانی ندارد و میزان آسیب حاصل از هرس به حداقل کاهش می یابد از هرس های زمستانه می توان هرس های شکل دهی نهال های تازه کشت شده را نام برد. علاوه بر این حذف شاخه های آفت زده و مریض و شکسته نیز باید در زمستان قبل از بیدار شدن درخت انجام گیرد هرس ریشه نیز در زمستان انجام می گیرد.

ب) هرس سبز یا تابستانه: این نوع هرس ها گرچه همگی به نام هرس تابستانه خوانده می شود ولی در عمل برحسب نوع می توان آنها از اوایل بهار تا اواخر تابستان انجام داد. مهمترین هرس تابستانه عبارتند از :

1- حذف نرکها و پاجوشها

2- بریدن قسمتهای انتهایی شاخه های تند رشد

3- هرس فرم و شکل دهی درختچه ها

4- قطع شاخه های مریض و شکسته

چند نکته مهم در مورد هرس

1- هر چه در فصل خواب هرس زودتر انجام گیرد در شروع فصل رویش جوانه ها زودتر بیدار می شوند.

2- چنانچه درختی چندین سال هرس نشده باشد و نیاز به هرس شدید داشته باشد این موضوع می بایست طی چند سال انجام شود و به تدریج، درخت را به شکل و اندازه دلخواه درآورد و از هرس شدید یکباره که بعضاً موجب جارویی شدن درخت و حتی خشک شدن درخت می گردد جداً خودداری شود.


3- در هنگام حذف شاخه ها باید دقت داشت که هر چه زاویه ای که شاخه با تنه و یا شاخه حامل خود می سازد به قائمه نزدیکتر باشد این شاخه قویتر شده و رشد بهتری خواهد داشت و اگر بخواهیم گستردگی تاج و سایه انداز در درخت بیشتر باشد شاخه های فرعی با زاویه باز نگه داشته می شود.

4- بسیاری از آفات و بیماریها در سطح یا درون شاخه های خشکیده زمستان گذاری می کنند لذا لازم است در تمام طول سال به خصوص فصل زمستان تمام شاخه های شکسته و خشکیده بریده و سوزانیده شوند. این عمل به خصوص در مبارزه با آفاتی مانند انواع چوبخوارها، پوست خوارها و سوسکهای شاخک بلند از اهمیت زیادی برخوردار است.

5- جهت بریدن شاخه های کلفت به دلیل اینکه سنگینی آنها باعث ایجاد خراش به پوست درخت نگردد می بایست طی سه مرحله برش انجام گیرد.

6- محل شاخه های قطع شده بلافاصله بعد از برش می بایست به دلیل جلوگیری از نفوذ قارچها و بیماریها با چسب باغبانی آغشته گردد.

7- شاخه ها و ضایعات ناشی از هرس بلافاصله می بایست در محل جمع آوری و خارج گردد.

8- هرس یاس زرد در فصل بهار و بلافاصله بعد از اتمام گل دهی می باشد.


9- درختان سرو شیراز و نقره ای و سایر درختان مشابه نیازی به هرس ندارند.






معرفی گونه های مهم درختان و درختچه های زینتی مورد استفاده در فضای سبز

1- افرا

درختی زیبا با برگهای نسبتاً پهن خزان کننده مقاوم به خاک های گچی، مقاوم به آفات و بیماریها، مورد استفاده در اکثر مناطق بادخیز(چون که شاخه ها در مقابل باد شدید شکننده نیستند) تکثیر از طریق قلمه و بذز.

2- چنار

پهن برگ و خزان کننده، فرم درخت هرمی، برگها پنجه ای و برگهای جوان دارای کرک است نیازمند خاک عمیق و مرطوب و بافت متوسط تکثیر از طریق قلمه و پاخوش، در هوای گرم و آلوده خزان می کند.

3- صنوبر

درختی سریع الرشد و خزاندار، بعنوان بادشکن استفاده می شوند. تکثیر از طریق پاجوش و قلمه، در اکثر خاکها رشد می کند، مقاوم به اکثر آفات بجز سوسک چوبخوار، به آب نسبتاً زیادی نیاز دارد.


4- کبوده

درختی خوش فرم و بسیار بلند است، برگهای پنجه ای و کنگره دار دارد. در پاییز برگها کاملاً زرد و رنگ پاییزه بسیار زیبایی دارد. نیاز به آب و هوای خنک دارد، تکثیر از طریق قلمه

5- داغداغان

درختی پهن برگ و خزان کننده، در اکثر خاکها به راحتی رشد می کند حتی خاکهای گچی و آهکی را تحمل می کند و نیازمند به آفتاب زیاد است تکثیر از طریق بذر و خوابانیدن.

6- زبان گنجشک

درختی خزان کننده باسیستم ریشه ای بسیار قوی و نسبتاً سطحی، مقاوم به کم آبی، مقاوم به افات و بیماریها تا 300 سال عمر می کنند. خاکهای زهکشی و شنی را تحمل می کند. به آلودگی شهری مقاوم، تکثیر بوسیله بذر.

7- اقاقیا

خزاندار، اغلبشان با گلهای زیبا دارای بوی معطر که معمولاً در اردیبهشت و خرداد ظاهر می شود. از محاسنشان تثبیت ازت می باشد. در مقابل بادهای شدید مقاوم نیستند. در هر نوع خاک قادر به رشد هستند اما در خاکهای شور و قلیا به کمبود آهن حساسند. تکثیر بوسیله بذر.


8- نمدار

درختی خزاندار با عمر طولانی، گلهای خیلی کوچک و خوشبو که معمولاً در اردیبهشت ظاهر می شود. از طریق بذر وریشه و پاجوش تکثیر می شود. به رطوبت و آبیاری زیاد نیاز دارد.

9- جوالدوز

درختی پهن برگ و خزاندار، سریع الرشد دارای برگهای درشت، بزرگ و زیبا و گلهای زیبا که در خاکهای سنگین خوب رشد می کند، تکثیر به وسیله بذر. شکل میوه ها شبیه جوالدوز می باشد.

10- لیلکی

درختی خزاندار ولی دیر خزان می کند. اغلب خاردار، بلندی خار در بعضی گونه ها به 12 سانتی متر می رسد به شرایط بد خاکی مقاوم و با گرد و خاک نیزمقاومند. نیاز به هرس ندارد. تکثیر بیشتر از طریق بذر.

11- نارون

پهن برگ و خزان کننده گلها نامشخص و قبل از ظهور برگها ظاهر می شود. تکثیر به وسیله بذر خوابانیدن و پیوند انجام می گیرد. سایه زیادی دارد آفت عمده آن برگخوار، شته و سوسک چوبخوار می باشد.

12- بید

این گیاه نیاز آبی زیاد دارد . سریع الرشد، دیر خزان می کند در خاکهای بافت متوسط و عمیق رشد می کند . در زمستان هرس شدید می شود. دارای انواع گوناگون ابلق، مجنون، قرمز، و فری و .... می باشد.

13- کاج

همیشه سبز و برگها سوزنی و در غلافند، در خاک معمولی قادر به رشد هستند با شرایط مختلف آب و هوایی سازگار است. به شرایط خکسالی مقاوم می باشد تکثیر از طریق بذر.

14- سرو خمره ای (تویا)

درختی همیشه سبز، کوتاه، برگهایی کوچک و پولکی شکل، تاج خمره ای شکل در مناطق خشک و نیمه خشک خوب رشد می کند، تکثیر به وسیله بذر انجام می گیرد.

به کم آبی مقاوم در همه خاکها براحتی رشد می کند به شوری و سرما مقاوم، می توان هرس کرد و شکل پذیر است.

15- سرو نقره ای

درختی همیشه سبز، پوست تنه قهوه ای و یا قرمز که روی هم انباشته است. به خشکی و سرما مقاوم به آفات و بیماریها، مقاوم، پذیر می باشد. در اکثر خاکها به خوبی رشد می کند. تکثیر به وسیله بذر.


16- سرو شیراز (ناز)

درختی همیشه سبز به فرم مخروطی و ستونی است به انواع خاکها سازگار است. به خشکی و سرما نسبتاً مقاوم، آفت آن شپشک آرد آلود می باشد آن تکثیر به وسیله بذر می باشد. درختان سرو سرب موجود در هوا را جذب می کنند.

17- سد روس

همیشه سبز و مناسب برای خاکهای اهکی، نیاز به خاک عمیق دارد. تکثیر به وسیله بذر و پیوند، درختی نسبتاً گران قیمت می باشد.

18- سرو طلایی (لاوسون)

درختی همیشه سبز با رنگ متمایل به زرد که در زمستان زردی آن غالب می باشد. مخروطی شکل و بسیار زیبا هرس پذیر و شکل پذیر می باشد. نیاز به خاک خوب وعمیق دارد. رطوبت زیاد می خواهد، تکثیر به وسیله قلمه تحت شرایط خاص، آفت مهم آن شپشک آرد آلود می باشد.

19- کامیس پاریس

درختی همیشه سبز با برگهای سوزنی پهن ورقه مانند، رنگ برگها متمایل به زرد است رشد آن متوسط و مقاوم به سرما و آفتاب دوست است. تکثیرآن بوسیله قلمه و پیوند انجام می گیرد در خاکهای حاصلخیز رشد خوبی دارد.

20- کاج کاشفی

برگهای سوزنی شکل و بلند به رنگ سبز تیره و درخشان، سیستم ریشه ای قوی داشته و از سرعت رشد قوی برخوردار است. به گرما و سرما مقاوم است و در هر نوع خاک رشد می کند و عاری از هر گونه آفت و بیماری است و بوسیله بذر تکثیر می شود.

21- برگ بو

بصورت درختچه ای، برگها همیشه سبز و معطر، گیاهی که در محلهای آفتاب و سایه آفتاب به خوبی رشد می کند و به شوری تا حدودی مقاوم به گازهای شهری و آلودگی هوا بسیار مقاوم، هرس پذیر و شکل پذیر، تکثیر به وسیله بذر و قلمه.

22- خرزهره

درختچه ای همیشه سبز، سرما را تا 12- درجه سانتی گراد می تواند بخوبی تحمل کند. تولید پاجوش زیاد می کند. نیاز به هرس ندارد. مقاوم به کم آبی و شرایط بد محیطی، تکثیر به وسیله خوابانیدن.

23- توری

خزاندار، دارای گلهای صورتی رنگ که در اوائل تابستان روی شاخهای فصل جاری به وجود می آید. تکثیر توسط بذر، رطوبت زیادی می خواهد.

24- زالزالک

گیاهی خزاندار با میوه های گوشتی گرد و رنگ زرد و قرمز، در خاکهای گچی و آهکی به راحتی رشد می کند. به خشکی و گرما مقاوم، در مناطق بادخیز کشت می شود. به آلودگی هوا مقاوم است.



25- ماگنولیا

درختی همیشه سبز که تا 17- درجه سانتی گرادرا تحمل می کند. گلهای درشت و سفید یا کرم رنگ و به شکل فنجان که در اواخر بهار ظاهر می شود. نیازمند خاکهای با بافت متوسط و رطوبت مناسب و مواد آلی بالا ازدیاد از طریق بذر و قلمه سبز.

26- گردو

گیاهی خزندارکه در مناطق پرآب و سردسیر به خوبی رشد می کند. مواد ترشحی ژوگلاندین باعث عطر و بوی خاصی می شود. افت مهم ان کرم خراط گردو می باشد، تکثیر به وسیله بذر.

27- زیتون

درختی زیبا و همیشه سبز، مناسب مناطق گرمسیری، در سرمای شدید خزان می کند و در سرمای خیلی شدید خشک می شود. مناسب اکثر خاکها، تکثیر به وسیله بذر و قلمه. به خشکی مقاوم می باشد.

28- توت

دارای درختی خزاندار، گونه های مختلف (توت سفید، شاه توت، توت مجنون، توت زینتی و ...) می باشد. تکثیر از طریق بذر و پیوند. در اکثر خاکها رشد می کند و به شرایط آب و هوای تا حدی گرم و تا حدی سرد مقاوم می باشد. توت کاکوزا (زینتی) به آلودگی هوا مقاوم است.

29- ابریشم مصری

درختچه ای زیبا که دارای گلهای زرد و میله پرچم قرمز بیرون زده می باشد تکثیر به وسیله بذر و قابل کشت در اکثر مناطق.

30- ابریشم ایرانی (گل ابریشم)

دارای گلهای سفید و صورتی یا سرخ بوده، فرم درخت چتری بود و تکثیر به وسیله بذر و در اکثر مناطق با خاک مناسب قابل کشت می باشد.

31- عرعر(پردیس)

درختی خزاندار، سریع الرشد، مقاوم به افات و بیماریها، تکثیر به وسیله بذر که در اکثر خاکها کشت می شوند. به آلودگی هوا مقاومند.

32- اکالیپتوس

درختی مناسب مناطق گرمسیر و مقاوم به کم آبی، برگها بوی خاصی می دهند. در سرمای شدید حشک می شوند. تکثیر از طریق بذر و قلمه . این درخت حشرات را از اطراف خود دور می کند.


33- ارغوان

درختچه ای زیبا که گلهای ارغوانی شکل قبل از باز شدن برگها در فروردین ظاهر می شود. قابل کشت در اکثر مناطق، تکثیر به وسیله قلمه سبز و بذر.


34- زرشک زینتی

درختچه ای قرمز رنگ، خاردار و گلهای زرد رنگ، به صورت پرچین کشت می شود و هرس پذیر و شکل پذیر می باشد. تکثیر به وسیله قلمه در اکثر مناطق به جز مناطق گرمسیر قابل کشت می باشد.

35- یاس زرد

درختچه ای خزاندار، گل دهی ابتدای فروردین، تکثیر به وسیله قلمه، زمان هرس بعد از گل دهی، برگها بعد از گلها ظاهر می شوند. در سرمای شدید و گرمای شدی خشک می شوند.


36- به ژاپنی

درختچه ای خزاندار، فصل گل دهی اسفند الی فروردین، رنگ گل قرمز تا 0C 20- را تحمل می کند تکثیر بوسیله قلم نیمه خشبی.

37- شمشاد

فرم درختچه ای و جهت پرچین و شکل دهی نیز استفاده می شود تا 0C 10- را تحمل می کند. همیشه سبز، نیاز آبی کم و در بافت متوسط رشد خوبی دارد، تکثیر از طریق قلمه.


38- برگ نو

که به اصطلاح عامیانه مورد گفته می شود به صورت درختچه ای و برگها همیشه سبز، در سایه افتاب به خوبی رشد می کند. مقاوم به گازهای شهری، به شوری تا حدی مقاوم، نیاز آبی زیاد به عنوان دیوار سبز و در شکل سازی استفاده می شود، تکثیر از طریق قلمه.


39- پیراکانتا (زالزالک هندی)

درختچه ای زیبا و خاردار که در زمستان خیلی سرد خزان می کند. در غیر این صورت همیشه سبز است به عنوان پرچین و در شکل سازی کاربرد دارد. میوه های زیبایی دارد. در اکثر مناطق کشت می شود و تکثیر از طریق قلمه.

40- یاس بنفش

درختچه ای به ارتفاع 3-2 متر که می تواند تا 6 متر هم ارتفاع بگیرد. گلهای خوشه ای و معطر آن در بهار ظاهر می شوند. موقع هرس یاس بنفش بعد از اتمام گلدهی و تکثیر آن از طریق قلمه و پیوند می باشد در اکثر مکانهای آفتابی قابل کشت است.

41- پیچ امین الدوله

درختچه ای دارای ساقه پیچیده، گلها به صورت زرد ، قرمز و سفید و با عطر زیاد، به سرما مقاومند، در خاکهای اسیدی و قلیایی خوب رشد می کنند، تکثیر به وسیله قلمه.

42- پیچ اناری

درختچه ای خزان کننده، ابتدا نیاز به هدایت روی قیم دارد، دارای ریشه های هوائی، تا 12- درجه را تحمل می کند گلهای قرمز رنگ اوائل مرداد تا اواخر تیر باز می شود. تکثیر به وسیله قلمه و خوابانیدن.

43- آبشار طلایی

درختچه ای بالا رونده و خزان کننده سریع الرشد که در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت گلهای زیبا و زردرنگ خوشه ای آن ظاهر می شوند. در خاک مناسب رشد خوبی دارد تکثیر به وسیله قلمه.
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
آروکاریا بیدویلی




خصوصیات گیاهشناسی:




"آروکاریا بیدویلی" گياهی سوزنی برگ و زيبا، از خانواده کاج مطبق یا آروكارياسه می باشد. این گیاه دارای شاخه‌ های مطبق بوده و موطن اصلی آن جزيره نورفولك استراليا است.

رشد آن در محيط طبيعی زياد ولی در آپارتمان به كندی رشد می‌ نمايد و حداكثر به طول 150 سانتيمتر می رسد و نیاز فراوانی به اكسيژن دارد.

برگ ها در گیاهان بالغ و نونهال متفاوت است. برگ های درختان نونهال براق، به رنگ سبز روشن، سوزنی، به طول 2.5 تا 5 سانتیمتر و دارای نوک تیز می باشد. برگ های درختان بالغ، گسترده، براق، به رنگ سبز تیره، به طول 0.7 تا 2.8 سانتیمتر، نیزه ای یا سه گوش-تخم مرغی، پهن، چرم مانند، فاقد رگبرگ میانی اما دارای تعداد متعددی رگبرگ های پرمانند می باشد.



مخروط های این کاج حدود 20 تا 35 سانتیمتر قطر داشته و توسط پرندگان بزرگ شکافته می شوند. یا اینکه در صورت بلوغ، مخلوط ها شکافته شده و بذرهای بزرگ که حدود 3 تا 4 سانتیمتر قطر دارند، رها می گردند.

پوست درخت به رنگ قهوه ای تیره تا مشکی و دارای فلس هایی به ابعاد 2.5 در 7.5 سانتیمتر می باشند. معمولاً درختان پس از 14 سال به باردهی یا تولید مخروط می رسند. مخروط های نر معمولاً در آپریل تشکیل شده و در ماه های سپتامبر تا اکتبر به بلوغ می رسند. این مخروط ها بیش از 20 سانتیمتر نیز طول دارند و به صورت منفرد در انتهای شاخه های کوتاه تشکیل می شوند. مخروط های ماده یا تولید کننده ی بذر طی ماه های دسامبر تا مارچ و حدود 17 ماه پس از گرده افشانی تولید می گردند.

هر مخروط حاوی حدود 50 تا 100 عدد بذر می باشد. بذرها حدود 2.5 سانتیمتر طول داشته و دارای یک پوسته ی نازک و بدون بال می باشند.



شرایط محیط رشد:




بهتر است در تابستان از تابش نور مستقيم آفتاب به آن جلوگيری شود. اگر چه سايه را تحمل می‌ نمايد ولی نزديك به پنجره با نور ملايم نگهداری گردد.

در بهار و تابستان هر هفته يكبار 80 درجه آن را بچرخانيد، در غير اينصورت گياه بطرف نور خم شده و شكل طبيعی خود را از دست می دهد.

حداقل درجه حرارت مطلوب در زمستان 5 درجه سانتيگراد و حداكثر آن در تابستان 16 درجه سانتيگراد می باشد. در صورت امكان بهتر است در تابستان بيرون از اتاق نگهداری شود.

در تابستان هفته ای دوبار و در زمستان هر هفت تا ده روز يكبار آبياری كافی است. خاك باید همواره مرطوب نگه داشته شود. در صورت امكان از آب سبك بدون املاح استفاده گردد.

هفته ای يكبار در زمستان و هفته ای دوبار در تابستان نیاز به غبار پاشی با آبفشان دارد.

با شروع فصل رشد (بهار و تابستان) جهت تغذيه مصنوعی از كود محلول در آب استفاده شود. به دلیل نياز كم اين گياه به تغذيه مصنوعی، نصف مقدار کودی توصیه شده روی بسته های کود، برای تغذیه کافی است.

خاك مورد نياز اين گياه كمپوست سبك است.

این درخت درجه حرارت بالا را تحمل نمی كند.



تکثیر:




تکثیر کاج مطبق در خانه بسیار مشکل و تقریباً ناممکن است. برای تکثیر از بذر یا قلمه استفاده می شود. که البته قلمه باید از انتهای ساقه گیاه باشد، در غیر این صورت گیاه حاصل کج رشد می کند.

در نوک این کاج ساقه فوقانی قرار دارد که به صورت عمودی و رو به بالا است. اگر این ساقه آسیب ببیند و یا قطع شود چند ساقهٔ دیگر در محل بریدگی بوجود می آید که برای تکثیر از آنها می توان استفاده نمود. البته قلمه را باید با استفاده از هورمون ریشه زا مثل اسید ایندول بوتیریک ریشه دار کرد .

گياهانی كه از طريق كاشت بذر بدست آمده اند، شاخه هایی بيمار و نامنظم توليد می نمايد و بهتر است در ازدياد آن از قلمه های جوانه های انتهایی استفاده گردد.



: منابع



تصاویر گیاه آروکاریا بیدویلی:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
آزاد



گیاه zelkova serrata ( درخت آزاد) ، درختی بزرگ با تاج کروی و متعلق به خانواده Ulmaceae (آلماسه ) بوده که بومی کشورهای ژاپن ، کره ، شرق چین و تایوان است .
این درخت در شمال ایران نیز زیاد به چشم میخورد.

محبوبیت این درخت به عنوان درخت زینتی به علت برگهایش است که در پاییز به رنگهای بسیار زیبایی در می آید و منظره فوق العاده ای را به وجود می آورد .
این گیاه به عنوان بنسای نیز نگهداری میشود.
‏اين درخت هر نوع آب و هوايي را تحمل ميکند و تا ار‏تفاع 1200متري قابليت رويش دارد.
اين درخت تنومند و زيبا بسيار مناسب‏ زينت بخشيدن به چمنزارهاست.
کاربرد: سایه انداز، کاشت در خیابان، سطوح چمن، پرچین، بادشکن.

درخت آزاد در سال 1830 به هلند معرفی شد.
امروزه این گیاه در شمال آمریکا و اروپا محبوب است و از آنجایی که در برابر آلودگی هوا مقاوم است ، در نیویورک به وفور در خیابانها کاشته میشود.
این درخت، جایزه سلطنتی باغبانی را ازآن خود کرده است.

درخت آزاد ، درختی تنومند ، بزرگ و برگریز بوده که سرعت رشد بالایی دارد و بین 20 تا 50 سال زمان نیاز است تا به رشد نهایی خود برسد.
ارتفاع آن بین 15 تا 35 متر است و تاج کروی بزرگ و گسترده ای دارد ،قطر این تاج پوششی بین 15 تا 27 متر میباشد.
پوست تنه این درخت به رنگ خاکستری تیره و فلسی میباشد.
شاخه های این گیاه ظریف و گسترده میباشند.
برگ های این گیاه ساده، متناوب و دندانه دار و بر دونوعند: آن هایی که بر روی شاخه های نر عقیم می رویند،10-15سانتیمتر درازا و5-9 سانتیمتر پهنا دارند،آنهایی که بر روی شاخه های میوه دهنده می رویند،5-7.5 سانتیمتر درازا و3-2 سنتیمتر پهنا دارند.
در سطح فوقانی به رنگ سبز تیره و خشن بوده، در سطح زیرین تقریباً صاف هستند و در پائیز برنگ قرمز/زرد تا قرمز تیره در می آیند.
برگهای این درخت بسیار زیبا و شبیه به نارون میباشند.
گلدهی ، اوایل بهار است .
این گلها جنبه زینتی ندارند به رنگ سبز- زرد میباشند و قطر آنها 1.5 میلی متر است .
میوه این درخت در پاییز میرسد و از رنگ سبز به قهوه ای تغییر رنگ میدهد .
قطر میوه درخت آزاد بین 2.5 تا 3.5 میلی متر است.

شرایط محیط رشد درخت آزاد به شرح زیر میباشد :

خاک :خاک شنی ، ماسه ای ، لومی مرطوب و خوب زهکشی شده .
این درخت مقاوم میباشد و در اکثر خاکها از جمله خاکهای قلیایی و خشک نیز رشد میکند.
نور: آفتابی - نیمسایه .
قرار گیری در آفتاب کامل باعث رشد بهتر درخت خواهد شد.
دما: دمای بین 1 تا 16 درجه مناسب است.
این گیاه تا -10 درجه را تحمل میکند ولی بهتر است در معرض بادهای سرد قرار نداشته باشد.
آبیاری: به آبیاری زیاد ، نیازی نیست .
کوددهی: از کود غنی شده با پتاسیم و نیتروژن استفاده کنید.
هرس : در فصل پاییز و برای شکل دادن به درخت ، انجام شود.
سم پاشی : برای از بین بردن حلزون ها ، در زمستان با سم روغنی ، سم پاشی کنید.

آفات و بیماری : این گیاه در برابر بیماری نارون هلندی مقاوم است و به همین دلیل جایگزین نارون آمریکایی Ulmus americana شده است .
فقط مراقب بیماری کنه عنکبوتی و حلزون ها باشید.

تکثیر این گیاه به 3 روش امکان پذیر است :

1- قلمه چوب نرم : در تابستان اقدام کنید .( از گیاه جوان استفاده شود.)
2-پیوند زدن : در زمستان انجام شود.
3- کاشت بذر: در پاییز و در خارج از منزل اقدام کنید.


: منابع



تصاویر گیاه آزاد:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
آقطی سیاه



گیاه سامباکوس نیگرا Sambacus nigra گیاهی است علفی،برگریز و گلدار متعلق به خانواده Adoxaceae (آدوکساسه ) که بومی اروپا ، آفریقا و جنوب غربی آسیا میباشد .

آقطی سیاه از زمان های قدیم مورد استفاده دارویی قرار میگرفته است وبه علت داشتن گلهایی زیبا ، جنبه زینتی نیز دارد و زیستگاه آن در کنار جاده‌ها و حاشیه جنگل‌ها و در نواحی مرطوب و سایه‌دار می‌باشد .
ازاین گیاه به عنوان پرچین و برای مرزبندی نیز استفاده میشود .

گیاه آقطی سیاه ، درختی کوچک و یا درختچه ای برگریز است که سرعت رشدی آهسته دارد .(بین 10 تا 20 سال زمان نیاز است تا گیاه کاملا رشد کند .)
پوست تنه درخت به رنگ خاکستری روشن است .
ارتفاع این گیاه بین 5 تا 8 متر بوده و گستردگی آن بین 2.5 تا 4 متر میباشد.
برگ‌های آن سبز رنگ، بیضوی، دندانه دار،و مرکب از 5 تا 7 برگچه میباشند .
برگها به صورت مخالف قرار میگیرند ، پر شکل بوده و بین 10 تا 30 سانتیمتر طول دارند .
در پاییز برگهای این گیاه به رنگ زرد و یا نارنجی تبدیل میشوند .
اگر برگ‌ها شکسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد می‌شود.همه قسمت های سبز گیاه سمی هستند.(در گذشته شاخ و برگ این گیاه به یال اسب زده میشد برای دور کردن حشرات )
گلهای آن سفید و خوشه‌ای است که در اواخر بهار ظاهر می‌شود.
این گلها همزمان هم نر هستند و هم ماده دارای 5 گلبرگ میباشند و قطری بین 3 تا 5 میلی متر دارند .
گرده افشانی توسط حشرات صورت میگیرد .
میوه آقطی سیاه گوشتی، ریز مانند انگور و برنگ آبی سیر می‌باشد.(میوه این گیاه به میزان بسیار کمی سمی میباشد و در صورت بلع باعث دل درد خواهد شد بهتر است پخته شده مصرف شود .)
میوه این گیاه در اواخر پاییز میرسد .
از میوه این گیاه به عنوان طعم دهنده و رنگ دهنده استفاده میشود و به مربا و کیک اضافه میشود .)
میوه های این گیاه منبع غذایی بسیار مهمی برای پرندگان میباشند.
قسمت مورد استفاده این درختچه گل، برگ و پوست داخلی ساقه آن است.

شرایط محیط رشد گیاه آقطی سیاه به شرح زیر است :

خاک : خاک شنی، ماسه ای ، لومی ، غنی از هوموس ، مرطوب و خوب زهکشی شده .
نور: آفتابی - نیمسایه .
این گیاه در سایه رشد نخواهد کرد .
دما : دمای بین 1 تا 16 درجه برای رشد این گیاه مناسب است .
آقطی سیاه در معرض سرما و باد مقاوم نیست و از بین خواهد رفت .
آبیاری : به طور متوسط صورت گیرد .( به طوریکه خاک گیاه همواره مرطوب باشد )
کوددهی : بهتر است 2 بار در سال صورت گیرد .
هرس : زمان هرس برای گیاه آقطی سیاه اواخر زمستان است و بهتر است ساقه های ضعیف گیاه کوتاه شوند .

خواص داروئی گیاه آقطی سیاه به شرح زیر میباشد :
آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است. پوست ثانوی (داخلی) ساقه و ریشه آن از نظر طبی موثرترین قسمت‌های این گیاه است.
- در درمان رماتیسم و درد مفاصل موثر است.
- ادرارآور است.
- ملین و ضد یبوست می‌باشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و کسانی است که انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شده‌است.
- دم کرده برگهای خشک شده آن در رفع اسهال موثر است.
-برای برطرف کردن درد و التیام بواسیر، برگهای تازه این گیاه را له کرده و یا اینکه از آن پماد تهیه کنید و روی بواسیر دردناک بگذارید.
- آب اضافی را از بدن و از بین انساج خارج می‌سازد.
- برای از بین بردن خارش بدن، پوست ساقه آنرا در روغن بجوشانید و سپس آنرا صاف کرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمت‌هایی که خارش دارد بزنید.
- برای جوشخوردن استخوان و مداوای شکستگی استخوان، از دم کرده ریشه این درختچه استفاده کنید.
- دم کرده گلهای خشک شده آقطی سیاه درمان کننده گریپ، سرما خوردگی، بیماریای دستگاه تنفسی و نقرس می‌باشد.
- جوشانده گلهای خشک شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذات الریه مفید است.
- بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماریای سل مفید بوده و خلط چسبناک را از گلو خارج می‌سازد.
- بیماریهای کلیه و مجاری ادرار را درمان می‌کند.
- سنگ کلیه را خارج می‌سازد.
- شیرمادران شیرده را زیاد می‌کند.
- در درمان بیماریهای صرع مفید است.
- جوشانده گلهای خشک شده آقطی سیاه را بصورت کمپرس روی زخم‌های اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.
- خوردن میوه آقطی سیاه مالیده آن به سر باعث سیاه شدن مو و تقویت مو می‌شود.
- جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگی‌ها بگذارید و کمپرس کنید اثر شفابخش دارد.
- برای از بین بردن ورم چشم می‌توان چشم را با جوشانده گلهای این گیاه شستشو داد.
- جوشانده برگ این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین میبرد.
- اگر پوست حساس دارید برای شستن صورت یا پاک مدرن آرایش از دم کرده آقطی سیاه استفاده کنید.
- برای شادابی پوست صورت از بین بردن لکه‌ها و کک و مک میتوان از ماسک زیر استفاده کدر:
گلهای خشک شده آقطی سیاه را دم کنید و مقداری پودر باقلای خشک را در ظرفی بریزید سپس دم کرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری تهیه کنید. این خمیر را بصورت ماسک روی صورت بگذارید و پس از یک ربع ساعت بجوشانید این ماسک را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب کند.
طرز استفاده: جوشانده : مقدار 60 گرم پوست ساقه، برگ و یا میوه این درختچه را در یک لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد. سپس آنرا صاف کنید.
شراب آقطی سیاه: 150 گرم پوست ساقه یا ریشه این گیاه را در یک لیتر آب شراب سفید ریخته وبگذارید بمدت 15 روز بماند البته هر روز آنرا هم بزنید. پس از اینمدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهدری کنید. مقدر مصرف این شراب یک قاشق سوپخوری و سه بار در روز است.
سرکه آقطی سیاه: 10-20 گرم برگهای خشک شده این درختچه را در یک لیتر سرکه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آنرا بهم بزنید . پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهداری کنید. مقدار مصرف این شراب یگ قاشق سوپخوری و سه بار در روز است.
دم کرده آقطی سیاه: مقدر 100 گرم گل خشک شده این درختچه را در یک لیتر آبجوش ریخته و بمدت 10 دقیقه دم کنید. از این دم کرده یمیتوانید برای شستشوی زخم‌ها استفاده کنید.
شیره یا آب میوه: میوه‌های رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا شیره آن خارج شود. مقدار مصرف این شیره یک قاشق چایخوری مخلوط در یک لیوان آب می‌باشد.
شراب آقطی سیاه: آب میوه را گرفته و با هم وزن آن قند مخلوط کنید. سپس این مخلوط را بجوشانید تا شربت غلیظی بدست آید.

آفات و امرا ض: بیماری کپک پودری، لکه برگی این گیاه را تهدید میکند .
مراقب عنکبوت قرمز و شته ها نیز باشید .

تکثیر این گیاه به یکی از 2 روش زیر انجام میشود :

1- کاشت دانه : دانه ها ی این گیاه را در فصل پاییز زمانی که کاملا رسیده شدند بکارید .
کاشت دانه ها بهتر است در قابی سرد صورت گیرد و در فصل بهار منتظر جوانه زنی باشید .
2- قلمه چوب نرم که در فصل پاییز و در خارج از منزل صورت میگیرد .

هشدار : تمام قسمت های گیاه در صورت بلع باعث ناراحتی و حساسیت میشوند .
میوه این گیاه را فقط به صورت پخته مصرف کنید .


: منابع



تصاویر گیاه آقطی سیاه :
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
اردوج




خصوصیات گیاهشناسی:




درخت "اردوج" یا "سرو کوهی یونانی" یکی از درختان جنس سرو کوهی یا اُرس و از خانواده سروها می باشد. این درختان در سراسر شرق مدیترانه، از یونان و جنوب بلغارستان تا ترکیه، سوریه و لبنان و کوه های قفقاز یافت می شوند. زیرگونه ی Juniperus excelsa subsp. Polycarpos یکی از زیرگونه های این گیاه بوده که به عنوان سرو کوهی ایرانی شناخته می شود و در رشته کوه های البرز و کوه های دیگر در شرق ایران تا شمال شرق پاکستان می روید.

اردوج درخت یا درختچه ای بزرگ است که تا حدود 6 تا 20 متر طول (به ندرت تا 25 متر طول) می تواند رشد کند. این درخت، تنه ای به قطر دو متر دارد و دارای تاجی مخروطی و پهن تا گرد یا نامنظم دارد. برگ های آنها به دو صورت وجود دارند. برگ ها در گیاهان نونهال، سوزنی شکل و به طول 8 تا 10 میلیمتر است. ولی در گیاهان بالغ و مسن تر، فلس مانند و به طول حدود 0.6 تا 3 میلیمتر مشاهده می شوند.

این گیاه دوپایه بوده و درختان نر و ماده به صورت جدا از هم وجود دارند. اما در برخی موارد، درختانی که هر دو جنس نر و ماده را تولید کنند نیز مشاهده شده اند. میوه یا مخروط های این گیاه سته ای شکل، به قطر 6 تا 11 میلیمتر، به رنگ آبی مایل به مشکی با جوانه ای مومی و مایل به سفید بوده و دارای 3 تا 6 بذر می باشد. این میوه ها پس از 18 ماه بالغ می شوند. مخروط های نر حدود 3 تا 4 میلیمتر قطر داشته و گرده افشانی آنها در اوایل بهار صورت می گیرد.

این درختان در برخی موارد با گونه ی Juniperus foetidissima اشتباه گرفته می شوند. وجه تمایز آنها در این است که در اردوج، شاخه ها بلند و باریک به قطر 0.7 تا 1.3 میلیمتر و رنگ برگ ها سبز مایل به خاکستری هستند ولی در گونه ی فوتیدیسما شاخه ها حدود 1.2 تا 2 میلیمتر قطر داشته و رنگ برگ ها نیز سبز ملایم است.

در برخی منابع ذکر شده که چوب الگوم که در کتاب مقدس انجیل به آن اشاره شده است از این گونه ی گیاهی می باشد.



شرایط محیط رشد:




این گیاهان در خاک های خشک و یا دارای رطوبت مناسب، بهترین رشد را دارند. همچنین خاک هایی با اسیدیته ی خنثی تا کمی قلیایی را ترجیح می دهند. در خاک های گچی نیز به خوبی رشد می کنند. این درختان در دوره ی جوانی بسیار حساس بوده و به پناهگاه یا حفاظ نیاز دارند.

اردوج در نور آفتاب اندام هوایی توپر و سبز و شاداب تولید می کند اما اگرچه رشد گیاه در سایه کندتر می گردد ولی کیفیت رنگ بهتری را ایجاد می کند.

این گیاهان به خصوص گیاهان بالغ، در برابر سرما مقاوم هستند اما بادهای شدید، رنگ سبز اندام هوایی را به قهوه ای و برنزه تبدیل می کند ولی گیاه در بهار مجدداً رنگ شاداب خود را به دست می آورد.

فشردن یا کوبیدن شاخه و برگ آنها، بوی رزینی گرمی را ساتع می کند.



تکثیر:




یکی از روش های ازدیاد اردوج، کشت بذرهای آنها است. این بذرها نیاز به یک دوره چینه سرمایی دارند. همچنین بذور دارای پوسته ی سختی هستند که در نتیجه، دوره ی جوانه ی زنی آنها کُند می شود. برای رفع موانع جوانه زنی باید بذور را یک دوره در دمای پایین، سپس در دمای بالا و هوای گرم و در مرحله سوم مجدداً در دمای پایین نگهداری کنیم. طول دوره ی نگهداری در هر یک از این سه مرحله می تواند حدود دو تا سه ماه باشد. همچنین غوطه ور کردن بذرها به مدت سه تا شش ثانیه می تواند سرعت جوانه زنی آنها را افزایش دهد. همچنین می توان بذرها را زمانی که سبز هستند و هنوز پوسته پوسته ی سخت روی آنها تشکیل نشده است ولی رشد جنین کامل شده، برداشت نمود. در صورت نگهداری و انبار کردن این بذور در مکان های خشک، می توان آنها را برای چندین سال نگهداری نمود.

روش های دیگر تکثیر این گیاهان، خوابانیدن و استفاده از قلمه های چوب بالغ به طول 5 تا 10 سانتیمتر به همراه پاشنه در طی ماه های سپتامبر تا اکتبر در شاسی های سرد است.



: منابع



تصاویر گیاه اردوج:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
ارغوان




دانستنی های علمی:




این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia می گویند. ارغوان درختی است از خانواده نیام داران (Fabaceae) و ازمشخصات بارز آن این است که این درخت در اول بهار می روید و دارای گل های صورتی رنگ و نیام یا غلاف که از مشخصه این تیره است، می باشد. گل های این گیاه زودتر از برگ های آن نمایان می شوند و دارای شاخه های متقابل می باشد.

ارتفاع گیاه گاهی به 12 متر نیز می رسد، اما بیشتر به صورت درختچه است. ارغوان گیاه بومی سرزمین های جنوبی اروپا و غربی آسیاست و در ایران در شاهرود، كرمان، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس به صورت خودرو می روید. این درخت را به عنوان گیاه زینتی می كارند. در شهرهای شمالی استان خوزستان مانند دزفول، شوشتر، مسجد سلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت می شود اما زمان گلدهی آن اواسط زمستان است.



خصوصیات گیاهشناسی:




گیاه ارغوان درختی کوچک یا درختچه ای خزاندار است که تا حدود 12 متر ارتفاع نیز می تواند رشد کند.

برگ های ارغوان به شكل قلب، بدون كرك و دارای كناره های صاف است.

گل های این درخت در اوایل بهار، در گروه های 3 تا 6 تایی، روی شاخه ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگ ها پدید می آیند و چون تعدادشان بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می دهد. این گل ها دارای پنج گلبرگ جدا از هم و کاسبرگ هایی پیوسته می باشد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از كشورها گل ارغوان را همراه سالاد می خورند یا در بعضی از غذاها مورد استفاده قرار می دهند.

میوه ها در غلاف هایی که به صورت عمودی روی درخت قرار می گیرند، تشکیل می شوند.



شرایط محیط رشد:




ارغوان، مناسب باغچه های بزرگ یا حاشیه کنار پیاده روهاست. این درخت به نور فروان آفتاب احتیاج دارد. از کاشت آن در محل های کم نور خودداری کنید.

از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در حاشیه کویر به آسانی می روید. در خاک های گچی یا آهکی بخوبی عمل می آید. به خشکی خاک نیز مقاوم است.

راز سلامتی این گیاه در قابل نفوذ بودن خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالم تر می ماند.

این نکته نیز قابل یادآوری است که اگر در کنار دیوار کشت شود ممکن است ریشه های عمیقش به استحکام دیوارها آسیب برساند.

این درخت هر جا که آب کم و خاک نامطلوب است نیز سبز شده و محیط زیست را حیات می بخشد.



تکثیر:




آسان ترین روش ازدیاد ارغوان، کاشت بذر است. بذرها را جهت اجتناب از سرمای بهاره و تگرگ معمولاً در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت در عمق یک سانتی متری با پوششی از ماسه می توان کاشت.

تعداد 28 عدد بذر در یک گرم وجود دارد که قوه نامیه آن 50 تا 60 درصد است. استراتیفه (چینه سرمایی) نمودن بذرها برای مدت 3 ماه در 2 تا 4 درجه سانتیگراد در جوانه زنی بهتر بذر مؤثر می باشد.

در مهر ماه به وسیله خوابانیدن شاخه های قوی و جدا کردن آن یک سال بعد می توان آن را تکثیر نمود. در اوایل پاییز شاخه‏های بلند ارغوان را در داخل خاک مرطوب قرار می‏دهیم. در محل تماس با خاک ریشه می‏زند، وقتی ریشه‏ها ظاهر شدند شاخه را از پایه مادری جدا می‏کنیم.

پیوند آن روی ریشه در زمستان در گلخانه بر روی گونه C.siliquastrum و در آخر تابستان روی نهالچه های C.canadensis عملی است ولی معمولاً تکثیر از طریق بذر راحت تر است.



: منابع



تصاویر گیاه ارغوان:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
اسپیره



گیاه اسپیره , درختچه ای علفی و خزان کننده از خانواده Rosaceae( گلسرخیان) و از جنس Spiraea میباشد که بومی مناطق معتدل نیمکره شمالی میباشد (جنوب شرقی اروپا تا قفقاز ، ایران ، ارمنستان و ترکمنستان )
جنس Spiraea شامل 80 تا 100 گونه درختچه در خانواده گلسرخیان میباشد .

پراکنش جغرافیایی گیاه اسپیره در کشور ما به شرح زیر است :
مازندران(نزدیک نور،در گردنه کوه البرز)آذربایجان (کلیبر،حسن بیگلو)اراک(کوه تفرش نزدیک اراک)تهران(کوه البرز نزدیک شهرستانک،16کیلو متری شمال شرق فیروز کوه،ارتفاعات اطراف کوه دماوند)

نام spiraea از یک کلمه یونانی به معنی تاج گل گرفته شده است .
کل گیاه ارزش دارویی دارد و در حدود سال 1889 دانشمندی قرص آسپیرین را کشف کرد و نامگذاری آن از روی همین گیاه صورت گرفت.

این گیاه دارای گلهای معطر و زیبایی میباشد و مناسب برای کاشت در پارکها، چمن کاری ها ، فضای سبز، باغهای صخره ای و مرزبندی میباشد .
نام دیگر اسپیره ، گل عروس میباشد و به صورت گل شاخه ای نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

اسپیره به صورت بوته و یا درختچه ای با سرعت رشد متوسط میباشد.
این گیاه به صورت خودرو در کنار آبها، نزدیک چشمه ها و مناطق مرطوب میروید.
ارتفاع این گیاه بین 45 سانتیمتر تا 3 متر است .
برگهای گیاه متناوب با دندانه های بزرگ هستند طولی حدود 3 و عرضی در حدود 2 سانتیمتر دارند.
برگهای جوان قرمز میباشند و سپس به رنگ سبز تیره تبدیل میشوند.
گل های گیاه در تابستان ظاهر میشوند و به رنگهای سفید، کرم و صورتی میباشند، معطر بوده و ظاهری زیبا به گیاه میبخشند.
گل آذین به صورت خوشه ای میباشد و گلها همزمان هم نر هستند و هم ماده (این گلها برای پروانه ها بسیار جذاب هستند.)
گلهای گیاه اسپیره شامل 5 گلبرگ و 5 کاسبرگ میباشد و معمولا دارای 20 یا 30 پرچم بلند هستند.
گرده افشانی توسط باد صورت میگیرد.
گلها به میوه تبدیل میشوند و هر میوه شامل یک دانه میباشد.

شرایط محیط رشد گیاه اسپیره به شرح زیر است:

خاک: خاک باغچه ، مرطوب و خوب زهکشی شده.
نور: آفتابی - نیمسایه.
این گیاه در معرض آفتاب رشد بهتری خواهد داشت.
دما: دمای 5 درجه تا 16 درجه.
همانطور که ذکر شد این گیاه متعلق به مناطق معتدل است و بهتر است دمای هوا از 5 درجه کمتر نشود .
آبیاری: به صورت متوسط صورت گیرد.
اسپیره در برابر خشکی مقاوم است.
هرس: این گیاه حتما به سالی یکبار هرس نیاز دارد.
نوک شاخه ها را پس از گلدهی هرس کنید و شاخه های مسن و گلهای پژمرده را از گیاه حذف کنید.
کوددهی: یک بار در سال صورت گیرد.

کاربردهای درمانی:
قسمت مورد استفاده: سرشاخه های گلدار
اثرات مهم: ضد ترش کردن معده، ضدالتهاب، ضد روماتیسم و قابض
سوء هاضمه و ترش کردن، زخم معده و سندروم روده تحریک پذیر: اسپیره یکی از بهترین داروها برای درمان مشکلات اسیدی معده است و ضمن اینکه از ترشح اسید معده جلوگیری می کند، معده را نیز ترمیم می کند. در صورت بروز علائم خفیف سوزش سر دل، یا ریفلاکس اسیدی معده استفاده از اسپیره اثرات مثبتی خواهد داشت که البته ممکن است برای حصول بهترین نتیجه نیاز به مصرف بلندمدت آن باشد. خاصیت قابض و سفت کننده ی اسپیره آنرا به یک داروی خوب برای اسهال های مزمن و سندروم روده تحریک پذیر تبدیل کرده است.
دردهای روماتیسمی، فیبرومیالژیا: اسپیره می تواند عضلات و مفاصل سفت و دردناک را تسکین داده،التهاب را کاهش دهد و پسماندهای اسیدی را نیز از عضلات و مفاصل خارج کند. مخصوصاً در مواقعی که این علائم (درد و سفتی عضلات) در هنگام بیدار شدن یا نشستن طولانی مدت ایجاد می شود، مصرف اسپیره همراه با دانه کرفس می تواند به منظور کاهش التهاب و کمک به حرکت آزادانه تر عضلات کمک کند.
زياده روي در مصرف اسپيره باعث عوارضي نظير اختلالات قلبي و پيدايش خون در ادرار مي شود.

آفات و امراض : در مورد این گیاه مراقب بیماری های لکه برگی ، کپک پودری ، پوسیدگی ریشه و شته ها باشید.

تکثیر:ازدیاد این گیاه توسط تقسیم بوته یا جدا کردن پا جوشهاست.
دربرخی از گونه ها و واریته ها از قلمه خشبی یا نیمه خشبی و بذر استفاده میشود.


: منابع



تصاویر گیاه اسپیره:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
اقاقیای توپی(پیوندی)



دانستنیهای علمی : اقاقیا گیاهی سریع الرشد که بومی جنوب آمریکا می باشد. اقاقیای توپی مورد علاقه ی بسیاری از طراحان پارکهای زیبا یا خیابان های شهری می باشد .تا کنون 20 گونه اقاقیا شناخته شده است. با این که زادگاه نخستین این گیاه آمریکا است ، امروزه در بیش تر نقاط کره ی زمین از جمله ایران ، این گیاه یافت می شود و آن را به عنوان یک درخت زینتی و نیز صنعتی به کار می گیرند. واریته های متعددی از این گیاه شامل انواع بدون خار و مجنون موجود است. واریته گل صورتی، دارای گل های صورتی رنگ معطر، از گونه نام برده، بیشترکاشت می شود.
خصوصیات ظاهری : اقاقیا گیاهی برگ ریز بوده و هم خانواده نخود و لوبیا می باشد. خوشه های معطر گلها از آن آویزان است و معمولا خوشه های گل سفید رنگ دیده می شود و در گونه های پرورش یافته ی این گیاه رنگ های دیگر هم دیده می شود . در اروپای غربی درخت مورد علاقه پارکها می باشد. این گیاه درخت یا درختچه ای زینتی و گلدار است و ارتفاع این گیاه ، گاهی به 25 تا 30 متر نیز می رسد. میوه ی اقاقیا دارای پوستی صاف و قهوه ای رنگ به شكل نیام بوده كه حاوی چندین دانه می باشد . ریشه های اقاقیا گسترده و فیبری با عمق متوسط و گره های تثبیت کننده نیتروژن هستند. برگ های اقاقیای معمولی مرکب و به رنگ سبز نزدیک به آبی است و هر برگ از 6 تا 20 برگچه ی گرد و کوچک تشکیل شده است . گل های سفید، درشت و خوشبوی آن به شکل خوشه ای از ساقه ها آویزان بوده و نمای بسیار زیبایی از این درخت بر جا می گذارند.
شرایط محیط رشد: اقاقیا گرما و سرمای شدید را تحمل کرده و در خاک های خشک و ضعیف نیز خوب رشد می کند. در مکان آفتابی، در هر نوع خاک به شرط آنکه غرقاب نباشد رشد می‌کند. حداقل دمای قابل تحمل ان 15ـ درجه سانتیگراد است. شاخه‌های درخت شکننده هستند و ممکن است در اثر بادهای شدید آسیب ببینند. اقاقیا در هوای خشك و آفتابی به خوبی رشد می كند و در روزهای نخستین خرداد ماه گل می دهد . این گیاه در خاك های آهكی و شیرین و حاصلخیز ، كه آب فراوان در خود نگاه نمی دارد ، خوب رشد می كند .
خواص درمانی و کاربردهای صنعتی: چوب اقاقیا سخت و بادوام است و دیر می پوسد و بیشترین کاربرد آن در طراحی فضای سبز برای ایجاد سایبان، خیابان ، برای کنترل فرسایش خاک است. برای ساختن ستون ها و داربست معادن و همچنین ساختن مبل و صندلی استفاده می کنند . جالب است بدانید که با الیاف درخت اقاقیا طناب درست می کنند و از پوست آن نیز استفاده می کنند . پوست درخت اقاقیا کمی ملین است ولی اگر به اندازه ی زیاد خورده شود ، مسهل قوی است و مقدار زیادی آن سمی می باشد . برگ اقاقیا نیز ملین بوده و دم کرده ی برگ و گل اقاقیا سردرد های مزمن را بهبود می بخشد. گل های اقاقیا دارای شهد فراوان است و زنبور عسل علاقه ی زیادی به آن دارد . گل اقاقیا کمی آرام بخش ، نیرو زا و ملین می باشد . با این گل ، نان شیرینی ، نوشابه های معطر و فرآورده های زیبایی به دست می آورند و گاهی با استفاده از گل های رنگی آن ، ابریشم ، پنبه و کاغذ را رنگ می کنند .
آفات و نحوه مبارزه با آن: از آفات مهم اقاقیا چوب خوار می باشد که در فصل بهار با سم روغنی سم پاشی کرده و سه هفته پس از اولین نوبت، این کار را تکرار نمایید. آفت دیگر شته می باشد که در هنگام نیاز سم پاشی کنید و برگ های آلوده را از بین ببرید.
نحوه تکثیر گیاه: جهت تکثیر درخت زینتی اقاقیا از طریق کاشت بذر و یا جدا کردن و کاشت ریشه جوشها در فصل پاییز و یا قلمه‌های ریشه در فصل زمستان اقدام می کنند. روش دیگر اینکه اقاقیای معمولی را با کاشتن دانه ی آن در فصل بهار و در هوای آزاد يا جدا كردن و كاشتن پاجوش های ريشه دار در پاییز زیاد می کنند و برای زیاد کردن گونه های دیگر اقاقیا ، آن ها را روی اقاقیای معمولی پیوند می زنند .

: منابع



تصاویر گیاه اقاقیای توپی(پیوندی):
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
افرای شبه چناری



این نوع افرا، افرای زیبایی نیست اما فوق العاده سریع الرشد بوده و به سرعت به ارتفاع حدود ۹متر و بیشتر می‌رسد. این درخت مخصوص مناطقی است که نیاز به پر کردن فضاهای خالی با درختان زود رشد است.(جزء درختان پر کننده یاfiller است .)
افرای شبه چناری درختی است خزان پذیر وبزرگ که ارتفاع آن در سن بلوغ به 20-35متر می رسد.تاج آن گسترده و مدور و متقارن است و قطر تاج 12-18 متر است.پوست درختان جوان صاف و خاکستری است،اما با بالا رفتن سن ناهموار می شود.برگ ها متقابل،بزرگ به طول 10-25 سانتی متر بادمبرگ 5-15 سانتی متر،برگ ها پنجه ای و دارای 5لوب هستند و دارای لبه های دندانه دار هستند که روی برگ سبز تیره و قسمت زیرین برگ سفیدرنگ است. برگ های این درخت دارای بافت چرمی با رگه های ضخیم در سطح زیرین است.ساقه برگ ها معمولا قرمز بلوری است.برگ ها اغلب با لکه های سیاه و سفید و یا لکه هایی که توسط قارچ ها ایجاد می شود مشخص شده است.گل ها ی آن آویخته است به رنگ زرد وسبز با 20-50 گل در هر ساقه.میوه آن از نوع سامار(فندقه بالدار) است بادانه های 5-10 میلی متر قطر، هر دانه دارای بال های 20-40 میلی متری است برای گرفتن باد و چرخش هنگام پایین آمدن، این کمک می کند تا آنها نسبت به درخت مادر مسافت طولانی تری را طی کنند.بلوغ دانه ها در پاییز حدود 6 ماه بعد از گرده افشانی است.
درخت شبه چناری بالغ پس از افتادن و قرار گرفتن در معرض آفتاب قادر به تولید مکنده از ریشه هایش است.
رشد افرای شبه چناری فوق العاده سریع است و طول دوره زندگی آن طولانی است.درختی سایه انداز با بافت خشن است.
جنس افرا نسبت به بیشتر شرایط محیطی و خاکی مقاوم است ولی این گونه نسبت به خشکی حساس است.
بهتر است محل کاشت آن آفتابی تا نیمه سایه باشد و خاک آن سبک با زهکشی خوب باشد و دارای PH بین 5.5 تا 7 . برای این درخت رطوبتی نرمال کافی است.
افرای شبه چناری نسبت به آلودگی، ضایعات صنعتی و مقاومت نشان می دهد.
از این درخت به دلیل مقاومت در برابر باد به عنوان بادشکن استفاده می کنند.
از چوب آن جهت ساخت ابزار موسیقی، کف پوش های چوبی، مبلمان و در قالبسازی بهره می برند.
در فضای سبز به عنوان یک گیاه مناسب جهت کاشت در خیابان ها و به عنوان یک گیاه سایه اندازاستفاده می شود.
نحوه تکثیر این درخت توسط بذر، پیوند و خوابانیدن شاخه است.

: منابع



تصاویر گیاه افرای شبه چناری:
 

Hector

ناظر
عضو کادر مدیریت
ناظر
8/27/20
436
افرای سیاه



افرای سیاه گونه ای از افرا از جنس Acer در خانواده Aceraceae - Sapindaceae بومی آمریکای شمالی میباشد. رایج ترین نام این گیاه در در ایالات متحده Boxelder است. در ایران نیز این گونه را با نام های دیگری چون افرای آمریکایی و افرای سه برگی میشناسند.
افرای سیاه اگر چه بومی آمریکای شمالی است در برخی نقاط دیگر این قاره فراوان است. همچنین گونه های مهاجم این گیاه در شرق چین ثبت شده است که می توانند به سرعت مناطق وسیعی را فراگیرند. این گیاه در شمال امریکا و دیگر نقاط جهان در حال گسترش است. همچنین در برخی از مناطق سردتر استرالیا به عنوان یک گونه مهاجم ذکر شده است و تابعیت آن در دره ویستولا در لهستان نیز ذکر شده است.
این درخت معمولا به سرعت رشد می کند و تا ارتفاع 10 تا 25 متر (33 تا 82 فوت) بلند میشود و قطر تنه آن 30 تا 50 سانتی متر و به ندرت به بالای 1 متر (3.3 فوت) میرسد. افرای سیاه اغلب دارای چند ساقه اصلی است.
شاخه و برگ این گونه سبز هستند و وقتی جوان میباشند اغلب دارای پوشش سفید تا صورتی یا بنفش رنگ و مومی شکل هستند. شاخه های افرای سیاه صاف و تا حدودی شکننده هستند و تمایل به حفظ رنگ سبز تازه به جای تشکیل یک پوست مرده دارند. پوست تنه آن خاکستری کم رنگ یا قهوه ای روشن میباشد.
گلهای این گیاه کوچک هستند و در اوایل بهار به صورت خوشه های آویزان ظاهر می شوند و حدود 10 تا 20 سانتی متر طول دارند این خوشه های گل اغلب بر روی شاخه های بی برگ تا اواخر زمستان باقی می ماند.
دانه ها زوج هستند و هر دانه بلند و باریک، 1 تا 2 سانتی متر طول دارد و دارای دو بال متمایل 2 تا 3 سانتی متری است که در پاییز پراکنده میشوند. بر خلاف سایر افرا ها گونه A. negundo به طور کامل دوپایه است و هم گیاه "نر" و "ماده" برای تولید مثل لازم است.
به طور خلاصه افرای سیاه گیاهی پهن برگ خزان دار - مناسب و فراوان در جنگل های شمال ایران-میوه فندقه بالدار به شکل8 - سایه انداز - دارای سیستم ریشه ای عمیق - سریع الرشد با عمر کوتاه - مناسب برای کنترل فرسایش خاک - دارای رنگ پاییزی زرد و سبز - بسیار مهم در منظرسازی - مناسب کشت انبوه - مقاوم به گرما و کم آبی میباشد
بهترین مکان برای افرای سیاه آفتاب کامل است به جز در مناطق 7-9 که در آن باید در وسط روز حداقل زمان کوتاهی در سایه باشد.
هر چند که افرای سیاه به طور طبیعی در خاک های مرطوب رشد می کند میتواند به خوبی در سایت خشک، با خاک خوب زهکشی شده دوام بیاورد.
افرای سیاه در مناطق 2 - 9 USDA رشد مطلوبی دارد و یکی از مقاوم ترین درختان سایه گسترده است. البته همه ارقام مانند این گونه مقاوم نیستند و تنها در محدوده های 5 یا 6 USDA دوام دارند.
زمان هرس افرای سیاه زمستان و تابستان است
نحوه هرس : هرس اين گياه بسته به نوع کاربرد متفاوت است . هرس در نوع پرچینی، مطابق با الگوی پرچین در اواخر زمستان و اوایل بهار و در طول تابستان، بسته به میزان رشد آن صورت می‌گیرد و در نوع تک درختچه‌ای، یک نوبت در اواخر زمستان و اوایل بهار به منظور خلوت کردن قسمت‌های داخلی و حذف شاخه‌های شکسته و اضافی و همچنین پاجوش‌ها انجام می‌شود و نوبت بعدی در تابستان به منظور حذف پاجوش و اصلاح شکل آن صورت می‌گیرد.
افرای سیاه دارای چوب سبک و نرم و دارای الیاف و ساختمان ظریف و بهم پیوسته و به عنوان یک منبع تجاری برای استفاده در تخته فیبر و همچنین ساخت صنایع تزئینی مورد استفاده است.
افرای سیاه در سال 1959 به عنوان چوب مورد استفاده در ساخت قدیمی ترین فلوت موجود در قاره آمریکا شناخته شد. همچنین در سال 1931 در منطقه نماز راک امروزی شمال شرقی آریزونا در کاوش های باستان شناسی توسط ارل H. Morris دست ساخته های اولیه ای از این جنس به ثبت رسیده است.
افرای سیاه کاربرد فراوانی در فضای سبز دارد که از جمله آن میتوان به کاشت در پارکها ، حاشیه بزرگراهها ، خیابانها و چمن کاریها اشاره نمود.
افراي سياه به شته حساس بوده و در صورت مشاهده اين عارضه بايد در چند نوبت با نيكوتين، مالاتيون، ليندن سمپاشي شود. نسبت به سرما مقاوم است؛ اما به علت ترد و باریک بودن شاخه‌ها، در مقابل بادهای شدید مقاومت چندانی ندارد .
افرای سیاه برای تولید مثل تولید بذر فراوان میکند اما آنها ممکن است کمی مشکل جوانه بزنند. بذرها باید طبقه بندی شده در دمای 40 درجه فارنهایت برای 2 تا3 ماه بمانند. البته تکثیر به روش قلمه ریشه، بسیار آسان است و این تنها راه برای ازدیاد برخی ارقام این گیاه است.
بذرکاری :بذر اکثر افراها در پائیز می‌رسند قبل از کاشت اگر بذر به مدت یک هفته در آب غوطه ور باشد و هر روز آب آن عوض شود در جوانه زنی مؤثر خواهد بود بطور کلی بذر افراها را نباید گذاشت که خشک شوند و موقع کاشت در عمق یک سانتیمتری با پوشش نازک از ماسه و در محلی سایه‌دار کاشته می‌شود.
قلمه: قلمه علفی افراها که در خارج از فصل خود تهیه می‌شوند در تحت شرایط گلخانه‌ای و با استفاده از ایجاد زخم و پودر دو درصد اسید ایندول بوتریک (IBA) و ۵ در صد بنومیل ریشه‌دار می‌شوند. قلمه نیمه خشبی افرای سیاه در تحت شرایط گلخانه و زخم زنی و پودر تالک به میزان ۸۰۰۰ppm ریشه‌دار می‌شود. قلمه افرای چینی هم در باز و هم در شرایط گلخانه می‌تواند ریشه‌دار شود به شرطی که مدتی را در زیر ماسه(حداقل یک ماه) مانده باشد و سپس اقدام به کشت شود.
پیوندزنی: اگر پیوند در فضای باز و در خزانه روی نهالهای بذری زده شود، با موفقیت از پیوند T (تی) یا شکمی از نیمه تابستان تا آخر آن استفاده کرد و در بهار سال بعد به محض رویش پیوندک نهال را از بالای آن سربرداری نمود. در صورتی که امکانات گلخانه‌ای در دسترس باشد گیاهان پایه بذری یکساله در خزانه که در پائیز سال اول به داخل گلدانهای کوچک منتقل شده‌اند و در طی سال دوم در درون گلدان بوده‌اند، در آخر زمستان (اواخر بهمن یا اوایل اسفند) برای آماده شدن پیوند زنی به گلخانه آورده می‌شوند به محض اینکه ریشه‌ها علامت رشد را نشان دادند پایه برای پیوند زدن آماده‌است. برای این منظور قبلاً پیوندک را به صورت شاخه در طول فصل رویشی جمع آوری و در یخچال نگهداری می‌نمایند.

: منابع



تصاویر گیاه افرای سیاه:
 
بالا پایین