خوش آمدید!

با تشکر از مشاهده انجمن گفتگوی ایرانی پاتوق در صورت تمایل برای استفاده از تمامی امکانات انجمن ثبت نام نمایید.

همین حالا ثبت نام کن!

درختان میوه

  • شروع کننده موضوع Hector
  • تاریخ شروع

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آجیل شمع / کَندِل نات




دانستنی های علمی:

"کندل نات یا آجیل شمع" میوه درخت "کندل بری" است. این گیاه، درختی گلدار از خانواده ی فرفیون یا افوربیا می باشد. امروزه این گیاه را برای تهیه روغن کشت می کنند.

هر درخت حدود 30 تا 80 کیلوگرم بذر تولید کرده و بذور حدود 15 تا 20 درصد وزنشان روغن دارند. این روغن ها اغلب بصورت موضعی کاربرد دارند.



خصوصیات گیاهشناسی:

این درخت تا ارتفاع 15 تا 25 متر رشد می کند و دارای شاخه های انبوه و پراکنده است.

برگ ها ساده، به رنگ سبز کمرنگ، تخم مرغی شکل یا سه لوبی یا به ندرت پنج لوبی، دارای انتهای تیز و به طول 10 تا 20 سانتیمتر می باشد.

میوه این درخت، گرد، به قطر 4 تا 6 سانتیمتر بوده و دارای بذری است که به ندرت دارای پوسته ای سخت است. این بذر دارای مقدار زیادی روغن می باشد که از آن به عنوان یک شمع نیز استفاده می شود. به همین دلیل به این نام نامگذاری شده است.



شرایط محیط رشد:

این درخت به دمای سالانه حدود 19 تا 27 درجه سانتیگراد نیاز داشته و دماهای 25 تا 28 درجه فارنهایت را نیز می تواند تحمل کند. آنها معمولاً می توانند به خوبی در آب و هوای گرمسیری با بارندگی فراوان رشد کنند اما نسبت به آب و هوای خشک نیز سازگاری دارند. پس از اینکه درخت به خوبی مستقر شد نیاز به نگهداری و مراقبت خاصی ندارد.

خاک مورد نیاز این گیاه نیاز باید به خوبی آبیاری شده، دارای زهکش و کمی اسیدی باشد.



خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

میوه این گیاه در برخی نواحی به صورت پخته مصرف می شود و یا به عنوان چاشنی و سس در کنار سبزیجات و برنج به مصرف می رسد.

از میوه یا بذر این درخت نیز به دلیل میزان روغن بالایی که داشته و قابلیت اشتعال دارد، به عنوان شمع استفاده می شود.

در هاوایی از پوست، برگ ها و گل های این درخت تاج گلی برای پوشاندن روی سر یا گردن تهیه می کنند و همچنین از بذر این گیاه جوهری برای انجام خالکوبی تهیه می گردد. یک رنگ قهوه ای مایل به قرمز نیز از پوست داخلی این گیاه ساخته می شود.

تنه این درخت گاهی برای ساختن قایق های کوچک برای ماهیگیری استفاده می شود.

در برخی نواحی از بذرهای رسیده ی این گیاه در تهیه صابون و شامپو استفاده می کنند. همچنین به دلیل بوی خوش روغن این گیاه، از آن در تهیه ی کرم های پوست نیز بهره می گیرند.

گل های پنج گلبرگی و سفید و کوچک این گیاه، برای درمان زخم های دهان، پس از له کردن به کودکانی که دچار زخم های دهان و زبان هستند داده می شود.



تکثیر:

تکثیر درخت آجیل شمع یا کندل نات از طریق کشت بذرهای آن امکان پذیر است. این بذرها عموماً 3 تا 4 ماه پس از کشت جوانه می زنند.



هشدار:

روغن بذرهای این گیاه خاصیت سمی و خارش آور شناخته شده ای حتی روی چشم ها ندارند. ولی به دلیل وجود ساپونین و فوربول در آنها باید در مصرف خام آن مقداری دقت نمود.



: منابع



تصاویر گیاه آجیل شمع / کَندِل نات:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آجیل نان




دانستنی های علمی:

گیاه "آجیل نان" یا "آجیل مایا"، درختی از خانواده توت است. دو زیر گونه ی این جنس شامل B. a. alicastrum و B. a. bolivarense می باشد. این درخت می تواند تا ارتفاع 45 متر نیز رشد کند.



خصوصیات گیاهشناسی:

آجیل نان درختی طویل است که تا ارتفاع 45 متر نیز رشد می کند. این درخت دارای میوه هایی در اندازه های متوسط، به رنگ زرد/قرمز و گرد است که هر میوه دارای یک بذر کروی و گرد می باشد. این درخت بیشتر در جنگل های بارانی می روید ولی در برخی نواحی گرمسیری نیز به صورت خودرو رشد می کند.

بذرها بزرگ بوده و توسط یک پوسته ی نازک، دارای طعم و بوی مرکبات و به رنگ نارنجی پوشیده شده است.



شرایط محیط رشد:

درخت آجیل نان معمولاً در نواحی غرب سواحل مکزیک مرکزی و جنوبی، گوآتمالا، سالوادور و آمازون یافت می شود. بیشترین پراکنش را در زمین های مرطوب جنگل های گرمسیری در ارتفاعات 300 تا 2000 متر (به خصوص 125 تا 800 متر) و آب و هوای معتدل با دمای 24 درجه سانتیگراد دارد. برای رشد بهتر به آبیاری منظم و شرایط آفتاب کامل نیاز دارد.

این درخت مقاوم به زمین های صخره ای، خشک، قلیایی، با بافت سبک یا سنگین است. درخت آجیل نان یکی از گونه های بسیار مقاوم به شرایط خشکی است. یک گیاه بالغ و قوی می تواند بیش از 100 سال عمر کند و میوه تولید نماید.



خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

آجیل نان دارای مقدار زیادی فیبر، کلسیم، پتاسیم، فولیک اسید، آهن، روی، پروتئین و ویتامین های B می باشد. این میوه ها دارای خواص آنتی اکسیدانی زیادی هستند. همچنین دارای کافئین طبیعی و گلوتن آزاد و شاخص گلیسمیک طبیعی است. بذور این گیاه را می توان بصورت تازه پخت و مصرف کرد و یا اینکه می توان آن را در آفتاب برای مدتی خشک نمود و سپس به مصرف رساند.

بذور پخته شده ی آن، مزه ای شبیه به پوره سیب زمینی دارد و بذور برشته شده دارای مزه ای مشابه شکلات یا قهوه می باشد. این درخت در گوآتمالا به منظور صادرات و یا استفاده در بازارهای محلی کشت می شود و همچنین به صورت پودر شده به عنوان نوشیدنی گرم و در نان ها استفاده می گردد.



بذرهای این گیاه حاوی هیچ ماده ی حساسیت زا و آلکالوئیدی نیست.

برگ های این گیاه به عنوان غذای چارپایان استفاده شوند. شیره ی گیاه یا لاتکس آن خواص دارویی دارد. به عنوان مثال برای درمان آسم در آمریکای مرکزی، برای درمان کم خونی در مکزیک و برای درمان رماتیسم در پرو، کاربرد دارند. از چوب این درخت نیز در ساختمان سازی و یا تهیه سوخت استفاده می شود.



تکثیر:

تکثیر این درخت از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد.



: منابع



تصاویر گیاه آجیل نان:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آجیل نان




دانستنی های علمی:

گیاه "آجیل نان" یا "آجیل مایا"، درختی از خانواده توت است. دو زیر گونه ی این جنس شامل B. a. alicastrum و B. a. bolivarense می باشد. این درخت می تواند تا ارتفاع 45 متر نیز رشد کند.



خصوصیات گیاهشناسی:

آجیل نان درختی طویل است که تا ارتفاع 45 متر نیز رشد می کند. این درخت دارای میوه هایی در اندازه های متوسط، به رنگ زرد/قرمز و گرد است که هر میوه دارای یک بذر کروی و گرد می باشد. این درخت بیشتر در جنگل های بارانی می روید ولی در برخی نواحی گرمسیری نیز به صورت خودرو رشد می کند.

بذرها بزرگ بوده و توسط یک پوسته ی نازک، دارای طعم و بوی مرکبات و به رنگ نارنجی پوشیده شده است.



شرایط محیط رشد:

درخت آجیل نان معمولاً در نواحی غرب سواحل مکزیک مرکزی و جنوبی، گوآتمالا، سالوادور و آمازون یافت می شود. بیشترین پراکنش را در زمین های مرطوب جنگل های گرمسیری در ارتفاعات 300 تا 2000 متر (به خصوص 125 تا 800 متر) و آب و هوای معتدل با دمای 24 درجه سانتیگراد دارد. برای رشد بهتر به آبیاری منظم و شرایط آفتاب کامل نیاز دارد.

این درخت مقاوم به زمین های صخره ای، خشک، قلیایی، با بافت سبک یا سنگین است. درخت آجیل نان یکی از گونه های بسیار مقاوم به شرایط خشکی است. یک گیاه بالغ و قوی می تواند بیش از 100 سال عمر کند و میوه تولید نماید.



خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

آجیل نان دارای مقدار زیادی فیبر، کلسیم، پتاسیم، فولیک اسید، آهن، روی، پروتئین و ویتامین های B می باشد. این میوه ها دارای خواص آنتی اکسیدانی زیادی هستند. همچنین دارای کافئین طبیعی و گلوتن آزاد و شاخص گلیسمیک طبیعی است. بذور این گیاه را می توان بصورت تازه پخت و مصرف کرد و یا اینکه می توان آن را در آفتاب برای مدتی خشک نمود و سپس به مصرف رساند.

بذور پخته شده ی آن، مزه ای شبیه به پوره سیب زمینی دارد و بذور برشته شده دارای مزه ای مشابه شکلات یا قهوه می باشد. این درخت در گوآتمالا به منظور صادرات و یا استفاده در بازارهای محلی کشت می شود و همچنین به صورت پودر شده به عنوان نوشیدنی گرم و در نان ها استفاده می گردد.



بذرهای این گیاه حاوی هیچ ماده ی حساسیت زا و آلکالوئیدی نیست.

برگ های این گیاه به عنوان غذای چارپایان استفاده شوند. شیره ی گیاه یا لاتکس آن خواص دارویی دارد. به عنوان مثال برای درمان آسم در آمریکای مرکزی، برای درمان کم خونی در مکزیک و برای درمان رماتیسم در پرو، کاربرد دارند. از چوب این درخت نیز در ساختمان سازی و یا تهیه سوخت استفاده می شود.



تکثیر:

تکثیر این درخت از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد.



: منابع



تصاویر گیاه آجیل نان:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آرتوکارپوس سریکارپوس




خصوصیات گیاهشناسی:




گیاه "آرتوکارپوس سریکارپوس" گیاهی همیشه سبز و مخصوص نواحی گرمسیری از خانواده توت سانان (Moraceae) است. این گیاه ارتباط خویشاوندی نزدیکی با جک فروت و میوه نان دارد. این درخت بیش از 30 تا 40 متر ارتفاع داشته و گوشوارک های آن نیزه ای و حدود 6 تا 12 سانتیمتر طول دارند. برگ ها به رنگ سبز تیره، بیضوی یا تخم مرغی شکل، به طول 20 تا 70 سانتیمتر و عرض 10 تا 50 سانتیمتر هستند. میوه ها کرکدار بوده و همانند رامبوتان است. این میوه ها زمانی که به قطر 15 سانتیمتر می رسند و کروی شکل می شوند، می رسند. پوست میوه های رسیده به رنگ نارنجی روشن و پوشیده از کرک است. پالپ آنها به رنگ سفید بوده و دارای مزه ای شیرین هستند. برخی معتقدند که طعم میوه های این گیاه بهتر از طعم سایر گونه های جنس آرتوکارپوس است.

گل های این گیاه نیز خودگرده افشان می باشند.



شرایط محیط رشد:




این گیاه بومی جنوب بورنئو، مالزی، فیلیپین و اندونزی است که عمدتاً در نواحی گرمسیری و مرطوب و دارای باد موسمی ملایم یافت می شود. این گیاه در جنگل های همیشه سبز در ارتفاعات 500 تا 1000 متر بالاتر از سطح دریا می روید. همچنین در سراشیبی ها و تپه های رسی نیز می روید. این درختان در جنگل های بارانی تا حدود 120 فوت نیز می توانند ارتفاع داشته باشند.

برای رشد بهتر به خاک های غیر شور نیاز دارند. خشکی کم خاک را می توانند تحمل کنند. خاک های آبرفتی، غنی از مواد آلی و هوموس را برای رشد ترجیح می دهند. معمولاً خاک های کمی اسیدی و غنی از مواد غذایی را می پسندند. به نظر می رسد که استفاده از مخلوط پیت و پرلیت برای رشد این گیاهان در گلدان مناسب باشد. در خاک های شنی اصلاح شده نیز به خوبی رشد می کنند. استفاده از عناصر میکرو نیز برای افزایش عملکرد آنها می تواند مفید باشد.

در زمان جوانی به مکان های سایه دار نیاز دارند اما در زمان بلوغ نسبت به مکان هایی با آفتاب کامل سازگار می شوند. نور مستقیم سبب آفتاب سوختگی گیاه می گردد.



کاربردها:




همانند گیاه Artocarpus odoratissimus، پالپ میوه های این گیاه نیز خوراکی بوده و مزه ای مشابه A. odoratissimis دارد اما عطر میوه ها از A. odoratissimis کمتر است. بذرهای آن نیز خوراکی بوده و پس از پختن یا برشته شدن همانند آجیل به مصرف می رسند.

میوه های این گیاه سرشار از کربوهیدرات، فیبر و مواد معدنی مانند پتاسیم هستند.



تکثیر:




تکثیر این درختان عمدتاً از طریق کشت بذرهای آنها صورت می پذیرد. بذرها را بلافاصله پس از برداشت باید کشت نمود. نهال های بذری پس از 3 تا 4 سال به باردهی می رسند.



: منابع



تصاویر گیاه آرتوکارپوس سریکارپوس:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آرگن




دانستنی های علمی:

گیاه "آرگن"، درختی است از خانواده ی ساپوتاسه که بومی نوای نیمه بیابانی و آهکی جنوب غربی مراکش می باشد. این گیاه همچنین در نواحی مدیترانه ای نیز یافت می شود.

بذر این گیاه دارای روغن فراوانی است که مصارف گوناگونی دارد و هدف عمده از کشت و پرورش آن، استحصال و صادرات روغن آن می باشد.



خصوصیات گیاهشناسی:

آرگن درختی است که تا ارتفاع 8 تا 10 متر نیز رشد می کند و حدود 150 تا 200 سال می تواند عمر کند و زنده بماند. این گیاهان دارای تنه ی خاردار و پوشیده از گره می باشند.

برگ ها کوچک، دارای 2 تا 4 سانتیمتر طول، تخم مرغی شکل و دارای نوک گرد هستند.

گل های آرگن، کوچک، دارای 5 گلبرگ به رنگ سبز مایل به زرد کم رنگ بوده که در طی ماه های آپریل شکوفا می شوند.

میوه ها دارای 2 تا 4 سانتیمتر طول و 1.5 تا 3 سانتیمتر عرض هستند که پوستی ضخیم داشته و دارای مزه ای تلخ است. این پوست تلخ، گوشتی شیرین را احاطه کرده است. این میوه دارای یک بذر کوچک و روغنی است. حدود یک سال طول می کشد تا میوه ها بالغ شوند. این میوه ها در ماه های جون تا جولای (در سال پس از گلدهی) می رسند.



شرایط محیط رشد:

این گیاه دارای ریشه های بسیار قوی است که می تواند شرایط سخت و کم آب بیابان را تحمل کند. این درخت مقاومت بسیار زیادی به شرایط خشکی، گرمای شدید و خاک های فقیر از نظر مواد غذایی دارد. بهترین رشد را در شرایط آفتاب کامل دارد.



کاربردها:

در بخش هایی از مراکش، از این گیاه به عنوان منبع علوفه، روغن، اَلوار و همچنین سوخت استفاده می شود. بخصوص در برخی نواحی، حیواناتی مانند بزها به راحتی از این درخت بالا رفته و از برگ های آن به عنوان علوفه تغذیه می کنند.

میوه های آرگن در ماه جولای، زمانی که سیاه رنگ و خشک شد از درخت ریزش می کند. میوه ها به طور سنتی و بر اساس قوانین روستایی، از پای درخت جمع آوری می شوند. بقایای بذرها نیز پس از مصرف بزها جمع آوری می گردند.

روغن آرگن توسط چندین کارگر زن، در بخش هایی از جنوب غربی مراکش استحصال و تولید می شوند. پرزحمت ترین بخش استحصال روغن، خارج کردن بذور از گوشت میوه است که در این صورت میوه ها بصورت دستی شکاف داده شده و بذر خارج می شود. سپس بذرهای به آرامی برشته می شوند. این برشته شدن به دلیل معطر کردن و خوش طعم کردن روغن استفاده می شود.



روغن استخراج شده به روش تهیه خیمر، می تواند به مدت 3 تا 6 ماه استفاده شود. ولی روغنی که به روش فشردن خشک تهیه می شود برای 12 تا 18 ماه نیز می تواند قابل استفاده باشد.

این روغن حاوی حدود 80 درصد اسیدهای چرب غیر اشباع و اسیدهای چرب ضروری است. و نسبت به روغن زیتون، در مقابل اکسیداسیون مقاومت بیشتری دارد.

روغن آرگن در تهیه ی نان، سالادها و موارد مشابه کابرد دارند. روغن های تهیه شده از بذرهای برشته نشده، به طور سنتی در درمان بیماری های پوستی و نیز ساخت لوازم آرایشی (در اروپا) استفاده می شود. روغن های آن بدون مواد افزودنی هستند و برای محافظت از پوست و مو کاربرد بسیاری دارند.

این روغن در مخلوط با روغن دانه ی انار به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی نیز عمل می کند.

این روغن در ناحیه ی تولید آن (مراکش) کاربردهای زیادی دارد و بنابراین در خارج از این منطقه بسیار به ندرت یافت می شود. ولی به ندرت در برخی از سوپرمارکت ها و فروشگاه های مخصوص نیز به فروش می رسد.

روغن آرگن دارای 44 درصد اولئیک اسید، 30 درصد آلفا لینولئیک اسید، 12 درصد پالمتیک اسید، 6 درصد استئاریدونیک اسید، 5 درصد لینولئیک اسید و 3 درصد مایریستیک اسید می باشد.

تاج گسترده این درخت می تواند برای سایر محصولات کشاورزی سایبان ایجاد کند و همچنین برگ ها و میوه های آن نیز می تواند به عنوان غذا برای حیوانات استفاده گردند.



تکثیر:

تکثیر درخت آرگن از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد. ولی بذرهای آن بسیار به کندی و به سختی جوانه می زنند. برای جوانه زنی بهتر بذر می توان بذور را در آب معمولی و هم دمای اتاق برای مدت 2 تا 4 روز غوطه ور کرد.



: منابع



تصاویر گیاه آرگن:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آزارا



دانستنیهای علمی :
Azara petiolaris به خانواده ای از درختان همیشه سبز تعلق دارد. بومی شیلی بوده و در مناطق Coquimbo نیز شناسایی شده است. همچنین به کشورهای اطراف آمریکای جنوبی نیز تعلق دارد.

آزارا گاهی با نام علمی Azara crassifolia یا Holly Azara نیز شناخته می شود.
خصوصیات ظاهری :
آزارا گونه ای است که به راحتی تا ارتفاع 10 متر می رسد. گلها دوجنسی هستند یعنی هم اندام ماده و هم اندام نر را در خود دارند. رنگ گل ها زرد بوده و بین 5 تا 6 میلی متر هستند.

میوه ها کوچک و کروی شکل بوده و رنگ سفید متمایل به آبی دارند. آزارا گیاه کمیاب و همیشه سبز بوده و شکل کلی آن بوته ای می باشد. چند شاخه ای بوده و شاخه ها تا 15 عدد و بیشتر می رسند. گل ها زدر رنگ هستند. روی گلها حالت پودری می باشد. عطر گلها در هنگامیکه گلها کاملاً باز شده اند به بیشترین میزان خود می رسد.

خوشه گل ها در بهار ظاهر شده و نمای زیبا دارند. میوه های ریز در اوایل تا اواسط تابستان تولید می شوند میوه ها بِری هستند. برگ ها تخم مرغی یا بیضی شکل ملایم هستند. تا 1- درجه سانتی گراد را تحمل می کند. برگ ها متناوب و دندانه دار است.
شرایط محیط رشد:
این گیاه بهترین گزینه برای قرار گیری در برابر بادهای سرد زمستان می باشد. مکان های آفتابی تا نیمه آفتابی را می پسندد. از لحاظ رطوبت خاک، خاک های مرطوب تا متوسط را ترجیح می دهد.

بستر خاکی آن باید از زهکشی خوبی برخوردار باشد. آبیاری منظم باشد. به خشکی کم مقاومت دارد.
خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:
آزارا بطور عجیبی خوشبو و معطر می باشد و بوی آن دلپذیر می باشد. بطوریکه در فضای سبز محیط آرام بخشی ایجاد کرده و نیز خود بوته نیز زیبایی خاصی دارد. میوه های این درخت برای پرندگان بسیار لذیذ بوده و می تواند غذای پرندگان محلی را تامین کند. میوه ها احتمالا برای انسانها نیز خوراکی باشد.

این گیاه دارویی نیز به شمار می رود اما تحقیقات کافی راجه به آن صورت نگرفته است. نوشیدنی های دارویی و نیز مربای درمانی در مناطق بومی از آن تهیه می گردد.
نحوه تکثیر گیاه :
تکثیر درختچه آزارا اکثراً از طریق کشت بذر انجام می گردد. درصد جوانه زنی بذور پایین بوده و حدود 30 درصد می باشد. احتمالا از طریق قلمه شاخه نیز بتوان به تکثیر آن اقدام نمود. به تحقیقات بیشتری نیاز می باشد.

: منابع



تصاویر گیاه آزارا:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آزارا




دانستنی های علمی:




گیاه "آرازا" درخت میوه ای بومی جنگل های بارانی آمازون در برزیل، کلمبیا و اکوادور است. این گیاه کمتر شناخته شده است و زیاد مورد استفاده قرار نمی گیرد. اگرچه میوه های این گیاه برای مصرف مستقیم، بسیار ترش و اسیدی است ولی از آن در تهیه آب میوه، مارمالادها، بستنی ها و غیره استفاده می شود. گونه های کشت شده می توانند میوه هایی به قطر 12 سانتیمتر و وزن 740 گرم تولید کنند در حالیکه میوه های گیاهان خودرو و وحشی حدود 7 سانتیمتر قطر و 30 گرم وزن خواهند داشت.



خصوصیات گیاهشناسی:




آرازا درختچه یا درختی کوچک به ارتفاع 2.5 تا 15 متر با شاخه هایی انبوه می باشد. پوست آن به رنگ قهوه ای تا مایل به قرمز است. برگ ها ساده، با آرایش متقابل، بیضوی تا کمی تخم مرغی، به طول 8 تا 19 سانتیمتر و عرض 3.5 تا 9.5 سانتیمتر، نوک تیز، با حاشیه ای یکپارچه، به رنگ سبز تیره تا سبز کمرنگ، با 6 تا 10 جفت رگبرگ، پوشیده از کرک های کوتاه و پراکنده در قسمت زیرین هستند. گل آذین ها به صورت خوشه ای و جانبی، معمولاً با دو تا پنج گل که دمگل دار بوده و حدود یک سانتیمتر نیز عرض دارند، دیده می شوند. هر گل دارای چهار کاسبرگ گرد و پنج گلبرگ سفید رنگ و تخم مرغی شکل است. همچنین هر گل دارای تخمدانی طویل و 70 پرچم می باشد. میوه ها سته ای، گرد و کروی یا پهن شده در قطبین، به ابعاد 2 تا 10 در 2 تا 12 سانتیمتر بوده که هر یک از میوه ها ممکن است در بهترین شرایط به وزن حدود 750 گرم نیز برسد. این میوه ها به رنگ سبز کمرنگ (در اوایل رشد و نارسی) تا زرد روشن (در زمان رسیدن)، با پوستی نازک و مخملی و پالپی آبدار، معطر، اسیدی و ضخیم هستند. هر میوه حدود 12 بذر را در خود جای می دهد. بذرهای این گیاهان جزو گروه بذرهای ریکالسیترنت (بذرهای سخت و مقاوم) بوده که می توانند به مدت طولانی در شرایط خشکی و یخبندان زنده بمانند.



شرایط محیط رشد:




این گیاهان می توانند سرما را برای مدت کوتاه تحمل کنند همچنین آب و هوای گرم و خشک را برای رشد ترجیح می دهند. این گیاه به خوبی می تواند در مناطقی با متوسط دمای سالیانه 18 تا 26 درجه سانتیگراد رشد کرده و سازگار شود. همچنین می تواند کاهش دما را تا -4 درجه سانتیگراد تحمل کند. گیاهان کشت شده در نواحی پست (از سطح دریا) تا ارتفاعات 1200 متری بالاتر از سطح دریا می توانند میوه تولید کنند. این درختان به طور متوسط به حدود 1200 تا 1800 میلیمتر بارندگی در هر سال نیاز دارند. همچنین می توانند به خوبی در انواع مختلفی از خاک های اسیدی، لومی یا شنی رشد کنند اما برای رشد بهینه، خاک های حاصلخیز و مرطوب را ترجیح می دهند. از نظر نیاز نوری نیز به مکان هایی با آفتاب کامل احتیاج دارند.



ارزش غذایی و فیتوشیمی:




میوه های این گیاه فرازگرا بوده و دارای سطح بالایی از اسید (به طور متوسط با اسیدیته 2.4) است. همچنین دارای مقدار زیادی نیتروژن و پتاسیم می باشد. هر گرم از وزن خشک این میوه ها دارای 8 تا 10 درصد پروتئین، 5 تا 6.5 درصد فیبر، 65 تا 72 درصد کربوهیدرات های دیگر، مقدار کمی حدود 0.16 تا 0.21 درصد کلسیم، 10 تا 12 پی پی ام روی و مقدار کمی نیز فسفر و منیزیم می باشد.

هر 100 گرم از میوه های تازه این گیاه حاوی 775 میلیگرم ویتامین آ، 9.84 میلیگرم ویتامین ب1 و 768 میلیگرم ویتامین ث است. پالپ میوه ها نیز دارای 4 درصد ماده خشک، 11.9 درصد پروتئین، 49.2 درصد قند (3.1 درصد گلوکز، 33.9 درصد فروکتوز، 17.2 درصد ساکارز)، 4 درصد خاکستر، 39 درصد آمینو اسیدها و مواد معدنی دیگر می باشد.

میوه های این گیاه دارای سزکوئی ترپن هایی نظیر germacrene B بوده و همچنین دارای فعالیت آنتی اکسیدانی نیز می باشند. بعلاوه عصاره اتانولی این میوه ها خواص آنتی موتاژنی و آنتی ژنوتوکسیک از خود نشان داده که می توان به عنوان یک ماده ضدسرطان، مطالعات بیشتری را روی آن انجام داد.



تکثیر:




تکثیر این گیاهان عمدتاً از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. بذرهای استخراج شده از میوه های بالغ دارای بیشترین سرعت جوانه زنی می باشند. در صورت وجود شرایط بهینه برای جوانه زنی بذر، به ویژه وجود رطوبت کافی، بیش از 80 درصد بذرها پس از 60 روز جوانه خواهند زد.



: منابع



تصاویر گیاه آزارا:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آلو کریسمس



آلوی کریسمس درختچه ای از جنس Carissa در خانواده Apocynaceae (خرزهره) بومی آفریقای جنوبی است و بومیان منطقه آن را "Large Num-Num" مینامند.
میوه های این درختچه، خوراکی و بی ضرر و دارای لاتکس شیری میباشند
Carissa grandiflora دارای شاخه های خاردار همیشه سبز است و ارتفاع آن تا 20 فوت (6.1 متر) میرسد، هر چند اکثراً کوتاه تر از این هستند.
برگ های آن تخم مرغی شکل و به رنگ سبز تیره براق هستند و بین 1 تا 3 اینچ (2.5 تا 7.5 سانتی متر) طول دارند .این برگ ها ضخیم و چرمی و به صورت جفت در مقابل هم هستند.
شکوفه های این درختچه به رنگ سفید با پنج گلبرگ و ضخیم و مومی شکل هستند. این شکوفه ها حدود 2 اینچ (5.1 سانتیمتر) و مثل شکوفه های نارنج، معطر میباشد. به خصوص در شب .
میوه خوراکی آن شبیه آلو و قرمز رنگ است و حدود 2 اینچ (5.1 سانتیمتر) طول دارد و طعم آن مانند زغال اخته شیرین است. این درختچه تقریبا در تمام طول سال دارای گل و میوه به طور همزمان است.
Carissa grandiflora خاک شنی و به خوبی زهکشی شده را ترجیح میدهد. و نیاز به هرس به طور مرتب دارد به راحتی میتواند در هر اندازه نگه داشته شود.

نور: آلو کریسمس بهترین وضعیت خود و بیشترین تولید گل و میوه را هنگامی که قرار در آفتاب کامل نگهداری شود دارد، اما تحمل سایه جزئی را نیز دارد.

رطوبت: نیاز به محیط مرطوب و آب کافی دارد، اما بعد از شکوفه دهی کمی تحمل خشکی را نیز دارد.

این گیاه از نظر سختی محیط USDA Zone در مناطق 9a تا 11b قرار میگیرد
آلو کریسمس پس از خاک های شور را نیز تحمل میکند، بنابراین گزینه ای بسیار عالی برای باغ های ساحلی است.
این گیاه در منطقه بومی خود یعنی شمال آفریقای جنوبی در استان KwaZulu/Natal و همچنین بعضی مناطق استوایی به عنوان یک گیاه پرچین به طور گسترده ای کشت میشود و بسیار محبوب است.
تکثیر Carissa grandiflora معمولاً از طریق قلمه زدن میباشد، همچنین ازدیاد این گونه از طریق کشت دانه نیز گاهی صورت میگیرد.
هشدار : تمام بخش های این درختچه به جز میوه های رسیده آن سمی می باشند. حتی دانه داخل میوه ها گفته می شود سمی است و از مصرف آنها باید اجتناب شود

: منابع



تصاویر گیاه آلو کریسمس:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آلو قطره طلا




دانستنی های علمی:




دامنه جغرافیایی پراکندگی آلو بسیار گسترده است و گونه های مختلف آنها در سراسر نیمکره شمالی، به صورت بومی، وجود دارند. در حال حاضر سه گونه (آلوی اروپایی، آلوی ژاپنی و آلوی آمریکایی) از این میوه در سراسر دنیا کشت می شود. اغلب ارقام تجاری متعلق به گروه آلوی اروپایی (Prunus domestica) هستند. این گروه، بومی جنوب شرقی اروپا بوده و بیش از 2000 سال است که زیر کشت درآمده است. و پوست صاف تنه اش آن را از سایر گروه های متمایز کرده است.

در ایران حدود 75 رقم آلو و گوجه کشت می شود. مهمترین ارقام بومی عبارتند از: آلوی بخارا، آلوی سیاه کرج، آلوی زرد اراک، آلوی بنفش کرج، آلوی زرد کردستان، گوجه برغان و گوجه سبز سعدی ارومیه.

از ارقام خارجی که کشت آنها در ایران رواج دارد می توان بوربانک، سانتاروزا و شایرو را نام برد که به ویژه کشت شایرو که در ایران به نام آلوی قطره طلا معروف شده، هر روز توسعه بیشتری می یابد.



خصوصیات گیاهشناسی:




آلو قطره ‌طلا نوعی آلو با هسته درشت و مزه ترش و شیرین می باشد. و از میوه های بسیار مفید بوده که خواص سایر انواع آلوها را داراست. رنگ این میوه مایل به زرد ( طلایی ) می باشد.

درخت آلو درختی در اندازه های کوچک تا متوسط و با عادت رشد مستقیم می باشد. درخت آلوی اروپای رشد بیشتری نسبت به آلوی چینی دارد.

برگ ها تخم مرغی شکل یا بیضوی، با انتهای نوک تیز یا گرد، دارای دمبرگ کوتاه و حاشیه ای دندانه دار و مضرس می باشد.

گل ها از نظر موفولوژی مشابه گل های هلو بوده اما به رنگ سفید، کوچکتر و و دارای دمگل طویل تر هستند. شکوفه های آلو به صورت جانبی روی چوب یکساله شاخه های معمولی و سیخک ها پدیدار می شوند. به تقریب تمام ارقام ژاپنی و آمریکایی و نیمی از ارقام اروپایی خودسترون هستند و نیاز به درختان گرده زا دارند. گرده افشانی در کلیه ارقام توسط حشرات، به ویژه زنبور عسل انجام می شود.

میوه ها از نوع شفت، تخم مرغی شکل (در نوع اروپایی) و بدون کرک هستند.



شرایط محیط رشد:




از نظر مقاومت در برابر سرمای زمستان، انواع آلوها مشابه سیب و آلبالو هستند و نیازهای سرمایی آنها بر حسب رقم با 500 تا 1800 ساعت دمای کمتر از هفت درجه سانتیگراد برآورده می شود.

این گیاهان به طور کلی خاک های لمونی شنی را ترجیح می دهند و خاک های مرطوب و سنگین را بهتر از دیگر میوه های هسته دار تحمل می کنند.

پس از هرس شکل دهی، بیشتر ارقام تا سن 12 سالگی نیاز به هرس مجدد ندارند ولی در آن سن به دلیل متراکم شدن شاخساره، باید آنها را هرس کرد. ارقام ژاپنی چون چوبشان نرم تر و میوه شان بزرگتر است به پیرایش شدیدتری نیازمندند.

بر حسب رقم و میزان رشد آن، فاصله درختان آلو و گوجه، 5 تا 7 متر می باشد. در کشورهای مختلف توانسته انددر شرایط بسیار مناسب تا 35 تن در هکتار محصول برداشت کنند ولی در ایران به طور معمول میزان محصول از 3 تا 7 تن در هکتار تجاوز نمی کند.



خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:




مصرف آلو با جلوگیری از افزایش فشارخون، کنترل قندخون و پیش‌گیری از بروز بیماری‌های قلبی- عروقی، سرطان، بیماری‌های گوارشی و کاهش چربی مورد استفاده در شیرینی‌پزی نقش بسزایی در سلامت انسان دارد.

این میوه تابستانی علاوه بر آب فراوانی که دارد از پتاسیم فراوانی نیز تشکیل یافته و سرشار آنتی اکسیدان است. آنتی اکسیدان موجود در این میوه تابستانی بهترین راه مقابله با رادیکال‌های آزاد بوده و موجب پاکسازی آنها از خون انسان می‌شود.

آب و فیبر بسیار زیاد این میوه نیز از مهمترین خصوصیات آن است. در تابستان به علت تعریق فراوان و از دست دادن آب؛ بدن بیشتر از قبل به مایعات نیاز دارد که این میوه نیز مانند دیگر میوه‌های تابستانی گزینه مناسبی است.

افراد سیگاری بیشتر از دیگران به این دست میوه ها نیاز دارند؛ آنتی اکسیدان این دست میوه ها بهترین گزینه برای بیماران و به ویژه افراد سیگاری است در نتیجه مصرف این میوه ها افراد شادابی و نشاط خود را بازمی‌یابند.

افرادی که کارهای فکری میکنند و بیشتر ازدیگران در معرض نورشدید آفتاب قرار دارند حتما از این میوه استفاده کنند،مواد معدنی فراوان موجود در آلو تعادل یونی خون را از بین برده و مواد غذایی لازم را در اختیار سلول‌های بدن به ویژه سلول‌های عصبی قرار می‌دهد و عامل مهمی در کاهش بیماری های اعصاب است.

این میوه حاوی مقادیر مناسبی از ترکیبات فنلی و بتاکاروتن می‌باشد که با اثر آنتی اکسیدانی خود رادیکال‌های آزاد اکسیژن را خنثی می‌کند. رادیکال‌‌های آزاد اکسیژن اثرات مخربی را نظیر رسوب چربی در رگها و گرفتگی عروق و بروز بیماریهای قلبی عروقی ، تخریب DNA و افزایش شدید احتمال تولید سلول‌های سرطانی در بدن و افزایش احتمال بروز استئوآرتریت ( منشا پیدایش بیماری‌هایی نظیر آرتریت روماتوئید) در بدن اعمال می‌کنند. لذا با توجه به تآثیر آلو در پیشگیری از این بیماری‌ها، مصرف این میوه می‌تواند در سلامت انسان بسیار موثر باشد.

آلو به دلیل داشتن فیبر غذایی، برای کنترل قند خون، جلوگیری از یبوست و حفظ سلامت دستگاه گوارش مفید است.

سوربیتول موجود در آلو ، خاصیت ملین دارد.

آلو یکی از منابع غنی پتاسیم و مصرف متعادل آن در کنترل فشارخون موثر است.

فیبر موجود در آلو سبب افزایش رشد و تکثیر باکتری‌های مفید و مانع از رشد باکتری‌های مضر در داخل روده می‌شود. در عین حال بر اثر تخمیر فیبر در داخل روده، اسید بوتیریک تولید می‌شود که منشا انرژی برای سلول‌های روده است و به‌این ترتیب به حفظ سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کند.

آلوی خشک منبع خوبی از آهن ( آهن گیاهی ) است و برای جلوگیری از کم خونی بسیار مفید است.

آش آلو برای درمان اختلال حواس و دیابت مفید می باشد.

شربت آلو برای مبتلایان به منژیت مفید است.

آلو ملین ، صفرابر، مسکن عطش ، دافع بلغم و تب بر است.

مصرف این میوه برای اشخاصی که مبتلا به انگل معده، جوش های تازه و مترشح، گلودرد، ورم کلیه، سنگ کلیه، کم خونی، یبوست، خشکی معده، نقرس، اسید اوریک، چربی خون، تصلب شرائین، سرطان، جوش سیاه، اوره ، خارش پوست، سردرد، ترک لب و دهان و بدبوئی آن، آرتروز، تلخی دهان، ناراحتی های عصبی و کبدی، چسبندگی پلاکتهای خون ، استسقاء و مسمومیت می باشند مفید است.

درمان کننده بیماری کبدی، دفع کننده اوره، اسیداوریک و چربی خون است.

آلوی خشک، خون را طبیعی کرده و درد مهلک را از بین می برد.

مصرف آلو آن هم به صورت ناشتا در تقویت اعمال کلیه ها و رفع یبوست بسیار مفید است.

انواع آلو یا آلوچه تازه برای مبتلایان به سوء هاضمه مزمن و ضعف اعصاب، بسیار نافع است زیرا ملین خوب و محرک دستگاه تغذیه است و عملش برای تمام اعضای بدن موثر است و باید جزو سبد غذایی اشخاصی که مبتلابه رماتیسم و نقرس و تصلب شرائین هستند، قرار گیرد.

مالیدن یک عدد آلوی خیس شده در داخل دهان کودکان برای درمان برفک بسیار موثر است

مصرف آلو در پیشگیری از پوکی استخوان مفید است.

برای درمان یبوست باید شب ۱۰ دانه آلو و ۵ دانه انجیر در یک لیوان آب خیس نموده و صبح ناشتا و یا آخر شب میل شود.

درمان بیماری‌ های کبدی: ۱۰ صبح و ۵ عصر میل شود. البته آلو تازه یا خشک خیس کرده بهتر است.

آلو دفع کننده اوره، اسید اوریک و چربی خون می باشد، صبح ناشتا خیس کرده از آن استفاده شود.

کسانی که بیماری قند دارند سعی کنند آلو بمکند.

آلو برای کسانی که گرفتگی عروق دارند مفید می باشد.

برای درمان بیماری آسم رنج می‌برند از صبح تا شب ۱۰ دانه آلو بمکند.

کسانی که کم خون هستند آلو را به صورت خیس کرده ده صبح میل کنند.

آلو، دردهای فصلی را تسکین داده و برطرف کننده درد مفاصل است.

کسانی که در زندگی شکست‌هایی خورده‌اند و این شکست‌ها باعث ضعف عمومی بدن آنها شده است خوب است که از خیس کرده آلو صبح ناشتا استفاده کنند برای درمان ضعف عمومی بدن مناسب است.

برای درمان سردردهای گرم قبل از غذا آلوی تازه یا خشک میل شود.

برای خرد کردن سنگ مثانه از صمغ آلو ۶ بار یعنی هر ۳ ساعت یک حبه نیم گرمی در دهان گذاشته و مکیده شود.

برای دفع کرمهای معده آب آلو بخارا صبح ناشتا بنوشید نصف لیوان به مدت ۴ روز هر روز صبح ناشتا خورده شود.

برای درمان ورم گلو و تقویت لثه از پخته و جوشانده برگ و ساقه آلو به صورت غرغره استفاده شود.

برای درمان تصلب شرائین از خیس کرده آلو صبح ناشتا استفاده کنند. ۱۰ عدد آلو در یک لیوان آب و یک قاشق غذاخوری گلاب اضافه شود و در صبح ناشتا میل کنند.

آلو بوی بد دهان را از بین می‌برد.



ارزش غذایی:




هر صد گرم از بخش خوراکی (میوه های) آلو دارای حدود 192 کیلوژول (46 کیلوکالری) انرژی، 11.42 گرم کربوهیدرات ها، 9.92 گرم قندها، 1.4 گرم فیبر، 0.28 گرم چربی، 0.7 گرم پروتئین، 17 میکروگرم ویتامین آ، 190 میکروگرم بتاکاروتن، 73 میکروگرم زآزانتین و لوتئین، 0.028 میلیگرم تیامین (ویتامین ب1)، 0.026 میلیگرم ریبوفلاوین (ویتامین ب2)، 0.417 میلیگرم نیاسین (ویتامین ب3)، 0.135 میلیگرم ویتامین ب5، 0.029 میلیگرم ویتامین ب6، 5 میکروگرم اسید فولیک (ویتامین ب9)، 9.5 میلیگرم ویتامین ث، 0.26 میلیگرم ویتامین ای، 6.4 میکروگرم ویتامین کا، 6 میلیگرم کلسیم، 0.17 میلیگرم آهن، 7 میلیگرم منیزیوم، 0.052 میلیگرم منگنز، 16 میلیگرم فسفر، 157 میلیگرم پتاسیم، 0.1 میلیگرم روی و 2 میکروگرم فلوراید می باشد.



تکثیر:




افزایش آنها بیشتر به طریق پیوند و تا حدودی به وسیله قلمه زدن و خوابانیدن انجام می گیرد.

از دانهال های هلو، زردآلو، بادام و خود آلو و گوجه می توان برای پایه استفاده کرد. در آمریکا، پایه هلو نتیجه بهتری داده و مرسوم تر است. استفاده از گیلاس چینی سبب ایجاد درختان پاکوتاه می شود.



: منابع

Mirabelle plum - Wikipedia
آلو - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Prunus domestica subsp. syriaca - Wikispecies
http://www.pfaf.org/user/plant.aspx?LatinName=Prunus+domestica
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=18489
خوشخوی، م.، شیبانی، ب.، روحانی، ا. و تفضلی، ع.ا. 1383. اصول باغبانی. انتشارات دانشگاه شیراز، چاپ دوازدهم، 596 صفحه.


تصاویر گیاه آلو قطره طلا:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آلمیراجو




خصوصیات گیاهشناسی:




"آلمیراجو" درختی در اندازه های متوسطی است که تا حدود 18 متر ارتفاع رشد می کند. مورفولوژی و خصوصیات ظاهری این درخت مشابه ساپوت آمریکایی است.

این گیاه بومی ناحیه کوچکی در کلمبیا است.

میوه های این گیاه نیز مشابه ساپوت آمریکایی و حتی از نظر کیفیت بهتر نیز می باشد. این میوه ها بیش از 25 سانتیمتر طول و حدود 10 سانتیمتر نیز عرض داشته و دارای پوستی به رنگ زرد و گوشتی شیرین و به رنگ کِرِم می باشد.

تنه ی درخت به رنگ قهوه ای تیره یا مایل به ارغوانی بوده که روی آن نقاط و عدسک هایی کوچک به رنگ سفید یا سفید مایل به قرمز دیده می شود. تنه ی آن گاهی می تواند کمی محکم نیز باشد.

برگ ها، خزاندار، متناوب، گاهی به صورت مارپیچی، بیضوی شکل تا نیزه ای و باریک و در هر دو انتها به صورت نوک تیز می باشند.



شرایط محیط رشد:




این گیاهان مخصوص نواحی نیمه گرمسیری است و برای رشد بهینه به خاک های مرطوب، با آبیاری منظم و آفتاب کامل نیاز دارد.



کاربردها:




میوه های این درختان مصرف تازه خوری دارند. این میوه ها در نواحی بومی، از نظر اندازه، کمی بزرگتر مشاهده می شوند و نیز شناخته شده ترند. اما در سایر نواحی آمریکای جنوبی و مناطق دیگر جهان، کمتر شناخته شده اند.

این میوه ها به عنوان یک میوه و محصول شناخته شده در کلمبیا و برزیل به مصرف می رسند.



تکثیر:




تکثیر این گیاهان عموماً از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد.



: منابع



تصاویر گیاه آلمیراجو:
 
بالا پایین