خوش آمدید!

با تشکر از مشاهده انجمن گفتگوی ایرانی پاتوق در صورت تمایل برای استفاده از تمامی امکانات انجمن ثبت نام نمایید.

همین حالا ثبت نام کن!

کاکتوس ها

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
کاکتوس ها در ابتدا تنها در شمال و جنوب و نواحی مرکزی آمریکا رشد می‌کرند اما امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک جهان توسط مردم پراکنده شده اند. کاکتوس ها طی طوفانهای ناگهانی آب را ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماه‌ های خشک سالی به مصرف می‌رسانند. بیشتر کاکتوسها ریشه‌های عمیقی داشته و ساقه شبکه مانندی دارند که به‌عنوان منبع ذخیره آب عمل می‌کنند ساقه کاکتوس توسط تیغ‌هایی محافظت می‌شود. معمولاً کاکتوسها برگهای خیلی کوچکی داشته و یا اصلاً برگ ندارند.
كاكتوسها از جمله جذابترين و متنوعترين گياهان خانگي هستند. اكثر انواع كاكتوس حتي در دست يك صاحب تازه كار، به راحتي رشد ميكنند. هرچند كاكتوسها در تمام مدت سال در گل فروشيها، فروشگاههاي لوازم خانگي و حتي سوپرماركتها به فروش ميرسند، اما بهترين فصل تهيه آنها تابستان است.

زیر خانواده‌های کاکتوس
کاکتوس‌ها به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:
-زیر خانواده پرسکیه Pereskia ؛
-زیر خانواده اوپنسیه Opuntia ؛
- زیر خانواده سرئه Cerea
توجه داشته باشید که تعدادی از کاکتوس‌ها مثل اکینو کاکتوس و ... در این طبقه‌بندی قرار نمی‌گیرند.

زیر خانواده پرسکیه Pereskia
در خاک معمولی باPH حدود 5/6 – 5/7 نگهداری می‌شوند و قلمه‌های ساقه این گیاهان براحتی در ماسه ریشه‌دار می‌شوند (برای تکثیر مشکلی ندارند).

زیر خانواده اوپنسیه Opuntia
کاکتوس‌های اوپنسیه به فارسی کاکتوس‌های راکتی نامیده می‌شوند. که در برگیرنده انواع کاکتوس‌های برگ پهن، راکتی، زرد، راکت درشت و کوچک هستند. این دسته از کاکتوس‌ها گاهی در مناطق گرمسیری میوه‌های خوراکی تولید می‌کنند که مصارف دارویی دارد.

زیر خانواده سریوس cereus
کاکتوس‌های کشیده و مخروطی در زیر خانواده سریوس قرار دارند. این دسته از کاکتوس‌ها در مناطق سردسیری در فضای گلخانه‌ها قابل حفاظت و نگهداری می‌باشند. این گیاهان بدلیل خارهای گزنده و حساسیت‌زا ایجاد مشکل می‌کنند پس در منازل از دسترس بچه‌ها دور نگه دارید. مامیلاریا از جمله کاکتوس‌های کوچک و ریز هستند که گل دهی منظم هر ساله دارند. این کاکتوس بسیار کوچک و دارای فرم دایره‌ای کوچک هستند. گیاه گی توپس که به کاکتوس شباهت دارد عیناً شبیه یک تخته سنگ است که از وسط آن یک گل خارج شده است (شبه کاکتوس).

پرورش کاکتوس‌ها
ترکیب خاکی کاکتوس‌ها، باید شنی رسی و درصد بیشتری از شن یا سنگریزه باشد. کاکتوس‌ها آبیاری منظم و با فواصل بیش از گیاهان معمول نیاز دارند و بسته به سرعت رشد و فصل، تعداد و فواصل آبیاری تنظیم می‌شود. کاکتوس‌ها در مناطق گرم و پر نور رشد می‌کنند زیرا بومی آمریکای لاتین هستند. کاکتوس‌ها به نور زیادی احتیاج دارند و در محیط‌های کم نور معمولاً رشد علفی می‌کنند و منظره ظاهری آن‌ها از حالت کاکتوس بودن خارج می‌شود.
تکثیر کاکتوس‌ها
- جنسی؛ - غیر جنسی. بعضی از کاکتوس‌ها نظیر مامیلاریا گل دهی منظم هر ساله دارند. بذر سیاه رنگ کوچک تولید می‌کنند. بعضی دیگر از کاکتوس‌ها نظیر زیئو کاکتوس که گل‌های بسیار کم دوامی دارند تولید بذر کمتری می‌کنند.

تکثیر بذری کاکتوس‌ها
عموم کاکتوس‌ها بذرهای بسیار ریز با قوه نامیه نسبتاً کوتاه دارند. نکات مهم در کشت بذری کاکتوس: - بذرها قوه نامیه مناسبی داشته باشند؛ یعنی تعداد جوانه زنی گیاه در زمان معین به اندازه قابل قبول باشد؛ نحوه کشت طوری باشد که بذرهای ریز بتوانند جوانه بزنند. بنابراین کاکتوس‌ها را در سبدهای پلاستیکی کم عمق با یک خاک بسیار سبک (ترجیحا پیت ماس) کشت می‌کنند. آبیاری بسترهای کشت در پای گیاه انجام می‌گیرد، یا اینکه سبدها را در ظرف‌های آبی قرار داده که بتدریج آب را جذب می‌کند و گیاه و بذرها مرطوب شده و بعد جوانه می‌زنند. مثل هر گیاه دیگر بذرکاری باعث طولانی شدن زمان رشد و نمو و بلوغ گیاه می‌شود.

تکثیر رویشی کاکتوس
عمده‌ترین تکثیر رویشی کاکتوس‌ها روش کاتینگ Cutting یا قلمه زدن است. قلمه زدن در کاکتوس به فصل بستگی دارد و بهترین فصل برای آن اوایل تابستان می‌باشد. بطوری که آن‌ها را در یک بستر سبک و محیط با رطوبت کافی با آبیاری منظم کشت می‌کنند. اما قبل از اینکه قلمهٔ کاکتوس مخصوصاً کاکتوس‌های گوشتی نظیر سرئوس‌ها وارد بسترهای کشت شوند باید شیرابه گیاه را قطع کرد. برای انجام چنین عملی قبلاً قطعات جدا شده یا قلمه‌های کاکتوس را به مدت چندین ساعت در معرض تابش مستقیم آفتاب در تابستان قرار می‌دادند تا اینکه جریان شیرابه قطع می‌شد و سپس اقدام به کشت آن می‌کردند. اما امروزه با توجه به اینکه ریشه‌دار کردن گیاهان در کمترین زمان حائز اهمیت است قلمه‌ها را در آب ولرم حدود 45 درجه سانتی گراد قرار می‌دهند. که در نتیجه جریان شیرابه قلمه‌ها قطع می‌شود.سپس آنها زا در بستر کاشت قرار می‌دهند وکار دیگری که بیشتر به‌عنوان یک هنر به نظر می‌رسد عمل پیوند یا گرافتینگ Grafting در کاکتوس است. آنچه مسلم است سرئوس‌ها یا کاکتوس‌های مخروطی، پایه‌های بسیار خوبی برای بیشتر مامیلاریاها یا اوپنسیه‌ها هستند.

میوه کاکتوس
امروزه میوه کاکتوس به عنوان میوه درجه اول در بعضی از کشورها مورد علاقه مردم است. کشور مراکش به عنوان یکی از بزرگترین صادرکننده این میوه است که مناطق وسیعی را در این کشور در بر گرفته است.​
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آريوكارپوس فیساراتوس



آريوكارپوس فیساراتوس گونه ای از کاکتوس ها از جنس Ariocarpus و خانواده Cactaceae است که اکنون به طور وحشی و خود رو در تعداد کم در شمال مکزیک و تگزاس در ایالات متحده یافت می شوند
در صحرای Chihuahuan در تگزاس ،Ariocarpus fissuratus قادر به تحمل درجه حرارت هوای 36 تا 70 درجه سانتیگراد است
این گیاه با تاج پشمالو، که از آن گل های صورتی رنگ تا بنفش روشن میروید و 2.5 تا 5 سانتی متر اندازه این گل ها میباشد. این گل به مدت 3 تا 4 روز عمر دارد و شکوفه آن در ماه های اکتبر و نوامبر نمایان میشود. میوه آن به رنگ سفید یا سبز ، با تعداد زیادی از دانه است.
اين گياهان با برآمدگي هاي تكمه اي سه گوش به قطر 5 سانتيمتر به صورت نيمه نيمه و مار پيچ يكديگر را پوشانده و بر روي زمين پهن مي گردند . اين كاكتوس ها با رشد كم و بدنه اي پهن و كروي به رنگ خاكستري سبز هستند
بيشتر اين كاكتوس ها نيز بدون خار و داراي پوست چرمي هستند و بيشترين بلندي آنها به 22 تا 24 سانتي متر مي رسد.
آريوكارپوس نیاز به آب و کود بسیار کمی دارد و یک مقدار متوسطی از نور و خاک ماسه سست با زهکشی خوب برای رشد آن لازم است.
آريوكارپوس جاي آفتابي و كمي سايه را مي پذيردو از ديدگاه پايداري به سرما ، تا 2 درجه سانتيگراد زير صفر را تاب مي آورند.
ريشه ي اصلي آنها ضخيم بوده و از همين رو جابجايي به گلدان با فضايي بزرگتر بايستي بيشتر از اندازه عادي انجام گيرد تا از هر گونه توقف و ايستايي رشد گياه جلوگيري شود
در بيشتر روز هاي سال به آب مينيم و مناسب نيازمندند و از نكات پايه اي و بنيادي نگهداري آنها در فصل زمستان كه زمان استراحت و خواب بوده فراهم نمودن محيط خشك براي آنهاست .
تكثير و ازدياد آريوكارپوس، عموماَ از طريق بذر انجام مي گيرد

: منابع



تصاویر گیاه آريوكارپوس فیساراتوس:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آستروسفالسروس دیبوسکی



گیاه آستروسفالسروس ، گیاهی است از خانواده کاکتوس ها که بومی جنوب آمریکا خصوصا شرق و شمال باهایا و برزیل میباشد.
این کاکتوس در ارتفاعی بین 300 تا 750 متری از سطح دریا می روید.

گیاه cabega، تنها گونه از جنس Espostoopsis به شمار می آید و از جمله کاکتوس های کمیاب محسوب میشود.
نام این کاکتوس برگرفته از نام گیاه شناس و کشاورز معروف Jean pybowski میباشد.

آستروسفالسروس در شرایط ایده آل دارای سرعت رشد به نسبت بالایی میباشد.
ساقه اصلی این گیاه دارای ارتفاعی بین 2 تا 4 متر بوده و گستردگی آن بین 45 سانتیمتر تا 90 سانتیمتر است.
ساقه گیاه استوانه ای شکل میباشد و بین 8 تا 10 سانتیمتر قطر دارد و موهایی سفید به طور کامل آن را میپوشانند.
( گاها سبزی ساقه به طور کامل پوشیده میشود.)
ساقه اصلی به چندین ساقه تقسیم میشود.
گیاه دارای خارهای شعاعی و به تعداد بالا است ، خارهای مرکزی گیاه بین 2 تا 3 سانتیمتر طول دارند و به رنگ زرد و یا قهوه ای هستند .
خارها، سوزنی شکل و صاف هستند.
گلهای این کاکتوس سفیدرنگ، لوله ای و زنگ شکل میباشد و در شب شکوفا میشوند .
این گلها به نسبت بزرگ هستند و بین 4 تا 6 سانتیمتر طول دارند.
میوه این کاکتوس ، تخم مرغی شکل ، به رنگ صورتی کم رنگ و با پالپی سفید رنگ میباشد .
2/5 سانتیمتر قطر میوه این کاکتوس بوده و دارای پوسته ای ضخیم میباشد.
(میوه خوراکی است.)
دانه های گیاه ، سیاه و سفید میباشند و خشن و بیضی شکل هستند.

سیستم ریشه این گیاه ضعیف بوده و لازم است از گلدانی با زهکشی خوب استفاده شود.

شرایط نگهداری از کاکتوس Cabega به شرح زیر میباشد:

خاک: مخلوط خاک کاکتوس استاندارد و خوب زهکشی شده .
بهتر است ph خاک بین 6 تا 7/30 باشد.
(این گیاه توانایی رشد در خاکهای صخره ای و سنگی را دارد.)
نور: آفتابی - نیمسایه.
دما: دمای بین 28 تا 34 درجه برای رشد این گیاه مناسب است .
کاکتوس Cabega نسبتا در برابر سرما مقاوم است و تا دمای -7 درجه را تحمل میکند.
آبیاری:بهار تا پاییز به طور متوسط صورت گیرد و بهتر است در فاصله 2 آبیاری زمین خشک باشد .

آفات و امراض : عنکبوت قرمز و بیماری پوسیدگی این گیاه را تهدید میکند .

تکثیر این گیاه به طور کلی ساده نمیباشد و به 3 روش صورت میگیرد:

1- قلمه ساقه های چوبی.
2- قلمه چوب نرم.
3- کاشت دانه .
میوه ها باید کاملا رسیده شوند و سپس اقدام به جمع آوری دانه ها شود.
پس از گذشت فصل سرما ، دانه ها را در خاک شنی و در محیطی با دمای بین 18 تا 22 درجه بکارید.

هشدار : مانند سایر کاکتوس ها ، در هنگام جابه جایی گیاه مراقب خارها ی آن باشید.

: منابع



تصاویر گیاه آستروسفالسروس دیبوسکی:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آستروفیتوم آستریاس




خصوصیات گیاهشناسی:




کاکتوس "آستروفیتوم آستریاس" یکی از گونه های جنس کاکتوس آستروفیتوم و بومی بخش های کوچکی از تگزاس در ایالات متحده و مکزیک است. به این نوع کاکتوس، کاکتوس ستاره ای نیز گفته می شود.

این نوع کاکتوس کوچک، گرد و بدون خار بوده که ارتفاع آن به 2.5 تا 6 سانتیمتر و قطر آن به 5 تا 15 سانتیمتر می رسد. روی سطح آن حدود 7 تا 10 تقسیم بندی دیسکی شکل که به آن شیار گفته می شود، وجود دارد. در مرکز هر شیار نیز آرئول های پشمی وجود دارد. رنگ آنها به رنگ سبز مایل به قهوه ای است که ممکن است با خارهایی پوشیده از فلس ها یا تریکوم های سفید پوشیده شود. گل های این گونه به رنگ زرد با پایه ای قرمز هستند که بخش های بیرونی بسیار پشمی یا با کرک های ریز می باشند. میوه ها تخم مرغی شکل، به رنگ سبز تا صورتی هستند که در بخش خارجی پوشیده از کرک های پشمی می باشند.

این گیاهان دگرگرده افشان هستند که گرده افشانی آنها توسط حشرات صورت می گیرد. گیاهان تکثیر شده از طریق بذر پس از کمتر از یکسال، زمانی که به 2 تا 3 سانتیمتر قطر رسیدند، به بلوغ می رسند. گل ها نیز در طی ماه های مارس تا جون (در مناطق بومی در فصل زمستان) تشکیل شده و میوه دهی طی ماه های آوریل تا جون صورت می پذیرد.



شرایط محیط رشد:




اگرچه این گیاهان بومی تگزاس و مکزیک هستند اما امروزه بخش های کمی به اندازه 200 جریب را در تگزاس را به خود اخصاص داده اند.

اگرچه رشد این گونه ها بسیار کند است اما پرورش آنها در گلخانه دشوار نیست. این گیاهان به خاک های دارای مواد معدنی کافی و آبیاری کم نیاز دارند. آبیاری آنها می تواند به صورت هفتگی در طول تابستان صورت گیرد.

همچنین به روشنایی کافی نیز احتیاج خواهند داشت. اگر مکان های پرورش آنها از نور کافی آفتاب برخوردار بود، اضافه کردن کود و مواد مغذی می تواند در بهبود رشد آنها کمک زیادی کند. این گونه های گیاهی می توانند سرمای هوای را تا حدود منفی 4 درجه سانتیگراد تحمل کنند.



تکثیر:




تکثیر این گیاهان اغلب به طریق جنسی یا کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. نهال های بذری محیط های بسیار پرنور و خاک های خشک را نمی پسندند. همچنین به تعویض گلدان نیاز خواهند داشت. سرانجام این گیاهچه های حاصل از بذر زمانی که به اندازه کافی (8 تا 10 سانتیمتر) رسیدند، بالغ خواهند شد.



: منابع



تصاویر گیاه آستروفیتوم آستریاس:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آگاوِ ویکتوریا - رجیون



آگاوِ ویکتوریا - رجیون گونه ای کاکتوس بسیار زیبا از جنس Agave در خانواده Asparagaceae بومی مناطق خشک ارتفاعات پایین تر کوه های شرقی Sierra Madre در ایالت Coahuila و همچنین جنوب Nuevo Leon در شمال شرق مکزیک است (دره عمیق و باریک Sierras و مناطق مجاور در جنوب سالتیلو).
زیستگاهاه این گیاه به طور عمده در خاک های آهکی است و در کویر و محیط های نیمه بیابانی و در اطراف دامنه های شیب دار و در نزدیکی صخره های و دره عمیق بیشتر یافت میشود. این گیاه اغلب با جنس Hechtia و bromeliads همراه است. در حالی که آگاوِ ویکتوریا - رجیون در زیستگاه بومی خود در معرض خطر است لکن در بسیاری نقاط جهان کشت آن رایج است.
این گیاه رشد خیلی کمی دارد اما محکم و زیباست . فرمهای منحصر به فرد برگ هایش می تواند تا 45 سانتیمتر قطر داشته باشد ،اما به ندرت بیشتر از 22 سانتیمتر رشد می کند ، پهنای برگ ها 3 سانتیمتر است ، معمولا به صورت تکی رشد می کند برگ های آن سفت و ضخیم ، دارای 3 زاویه مثلثی ، سبز تیره با علامتهای سفید تابان در حاشیه برگها ، برگها بدون تیغ هستند تنها یک تیغ کوتاه سیاه و مرکزی دارند.
در صورتی که گیاه حدودا 20 تا 30 سال سن داشته باشد در تابستان گل می دهد
آگاوِ ویکتوریا - رجیون دارای برگ های بسیار زیبا به طول ۱۵ تا۲۰ سانتی متر و عرض ۳ سانتی متر و به رنگ سبز با حاشیه های سفید بوده که با هم تشکیل یک رُِزت را می دهند. فقط یک تیغ قهوه ای رنگ در نوک برگ ها دارد. در اواسط تابستان گل این گیاه به صورت سنبله ای از میان گیاه بیرون آمده و بین ۲ تا ۴ متر قد می کشد و سپس در انتهایش گل های زرد رنگ زیادی ظاهر می شود. گل دهی این گیاه تقریبا تمام نیروی گیاه را گرفته به طوری که مدت کوتاهی پس از گل دهی گیاه از بین می رود.
به خاکی که خوب زهکشی شود نیاز دارد و آفتاب کامل تا سایه سبک برایش مناسب است اما در ماه های گرم تابستان از آفتاب سوزان دور نگه داشته باشد. در زمستان باید خشک نگه داشته باشد و اگر خشک باشد سرمای زمستان را بهتر تحمل می کند این کار به گیاه جان و نیروی حیرت آوری می دهد . در بهار و تابستان خوب آبیاری کنید و اجازه دهید بین دو آبیاری به طور واضح خاک نمناک باشد. برای داشتن گیاهی شاداب تر با کودهای محلول در آب حاوی پتاسیم بالا و دوبار در سال در فصل بهار و تابستان کود داده شود.
هندی های بومی از آن برای الیاف ، غذا و ساختن نوشیدنی ا ل ک ل ی استفاده می کردند .از الیاف برای درست کردن لباس و طناب استفاده می شد اما بیشتر از این گیاه به عنوان خوراکی استفاده می شود ، برگ های کاکتوس و خود گل هایش خوردنی هستند به صورت کبابی و یا جوشاندن
آفت این کاکتوس، ساس و حشره آردی است
طریقه تکثیر :
توسط بذر و یا پاجوش های به ندرت در آمده در پای ریشه در فصل بهار ، آنها را در خاک نمناک و هوای مه یا نور آفتاب فیلتر شده نگهداری کنید تا بزرگ شوند.

: منابع



تصاویر گیاه آگاوِ ویکتوریا - رجیون:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آلودیا آسندنس



Alluaudia ascendens (آلودیا ) درختی برگریز بوده از خانواده Didiereaceae ( دیدیارسیا ) که بومی ماداگاسکار میباشد.
6 گونه متفاوت در این خانواده وجود دارد که همگی بومی ماداگاسکار میباشند ، قابل ذکر است که آلودیا بلندترین گونه در این خانواده محسوب میشود.

آلودیا جزء کاکتوس ها میباشد وزیستگاه طبیعی آن بیشه زارها و جنگل های خشک ماداگاسکار است.

این گیاه، گیاه زینتی فوق العاده ای برای مناطق گرم و خشک محسوب میشود .
آلودیا در برابر سرما مقاوم نمیباشد و اگر در منطقه گرمسیر کاشته نشده باشد ، برای فصل زمستان باید به گلخانه منتقل شود.

این کاکتوس بین 4 تا 12 متر رشد میکند و گستردگی آن بین 2 تا 4 متر میباشد.
(گاها دیده شده که این درخت تا ارتفاع 15 متر نیز رشد کرده است.)
این گیاه سرعت رشدی متوسط دارد.
آلودیا ابتدا به عنوان یک ساقه مفرد رشد میکند و سپس برگهایش ظاهر میشوند.
قطر استوانه (تنه) این گیاه ، 30 سانتیمتر است ، رنگ آن متمایل به سبز و یا قهوه ای مایل به خاکستری است.
برگها کوچک بوده بین 1.5 تا 2.5 سانتیمتر طول و بین 10 تا 20 میلی متر عرض دارند.
برگها گوشتی به صورت مدور و یا قلبی شکل بوده و به صورت جفت قرار میگیرند.
رنگ برگها سبز تیره میباشد و زمانی که در آفتاب کامل قرار دارند این رنگ به قرمز-بنفش تبدیل میشود.
این گیاه دارای گلهای کمی میباشد .( گلهای این کاکتوس به ندرت دیده میشوند.) .
رنگ گلها سفید مایل به قرمز است و به صورت خوشه ای در قسمت فوقانی ساقه ظاهر میشوند.
تیغ هایی تیز در اطراف برگها وجود دارد که وسیله دفاعی گیاه در برابر گیاهخواران بشمار می آید.

شرایط نگهداری گیاه آلودیا به شرح زیر میباشد:

خاک: خاک شنی، ماسه ای،لومی و خوب زهکشی شده.
این گیاه در اکثر خاکها رشد میکند .(از جمله خاک ضعیف و خاک صخره ای)
نور: آفتاب کامل.
این گیاه نباید در سایه قرار داشته باشد.
دما: دمای بین 10 تا 30 درجه برای رشد این گیاه مناسب است.
آلودیا در برابر خشکی و گرما مقاوم است.
این گیاه تا دمای 0 درجه را تحمل میکند ولی اگر سرما بیشتر شود از بین خواهد رفت .
آبیاری: این گیاه به آبیاری زیادی نیاز ندارد .
کوددهی: در مورد این گیاه باید از کود رقیق شده استفاده شود.

از چوب این گیاه برای تهیه ذغال استفاده میشود.

تکثیر آلودیا به 2 روش صورت میگیرد:

1- قلمه ساقه : در فصل بهار صورت پذیرد.
2- کاشت دانه: بعد از گذشت فصل سرما اقدام شود.

هشدار : خارهای این کاکتوس بسیار تیز میباشند ، در هنگام حمل و نقل و جابه جایی بسیار مراقب باشید.

بیماری و یا آفت خاصی این گیاه را تهدید نمیکند.

: منابع



تصاویر گیاه آلودیا آسندنس:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
آلوئه جوونا



گیاه Aloe juvenna ( آلوئه جوونا ) گیاهی است از خانواده XANTHORRHOEACEAE ( سریشیان ) که بومی کنیا میباشد .
خانواده سریشیان دارای 400 عضو میباشد که اکثرا متعلق به مناطق گرمسیری هستند.

گیاه آلوئه جوونا جزء کاکتوس ها میباشد و امروزه در اکثر مناطق گرمسیری ونیمه گرمسیری کاشته میشود و به عنوان گیاه زینتی و پوششی مورد استفاده قرار میگیرد.

نام دیگر این گیاه آلوئه دندان ببری میباشد ، این گیاه مانند سایر کاکتوس ها تیغ ندارد ولی دور برگ ها زائده های تیغ مانندی رشد می کنند.

گیاه آلوئه جوونا ، کاکتوسی با سرعت رشد متوسط میباشد که ارتفاع آن بین 45 تا 60 سانتیمتر و عرض آن بین 7 تا 22 سانتیمتر است.
این آلوئه به صورت طبقه ای رشد می کند. به مرور که سن گیاه بالاتر می رود برگ های پایینی می ریزند و گیاه دارای ساقه می شود.
برگها به صورت خوشه ای ،گوشتی ،دراز و باریک هستند و گاها به صورت خالدار با لکه های سفید مشاهده میشوند.
این کاکتوس گلدار میباشد ، گل آذین بسیار ساده بوده و از وسط آن به صورت سنبله ای بیرون می آید و گل های صورتی تیره برروی آن میروید .
گیاه آلوئه جوونا برای گلدهی نیاز به گذراندن یک دوره سرد دارد .

شرایط نگهداری این گیاه بسیار ساده و به شرح زیر است :
خاک مناسب: خاک شنی ، ماسه ای و خوب زهکشی شده.
این گیاه در اکثر خاکها رشد میکند.
نور مناسب: بهترین نور برای این آلوئه نور مستقیم می باشد ولی پشت پنجره پر نور جنوبی هم رشد خوبی دارد .
در روز های گرم تابستان و نور زیاد رنگش به قهوه ای روشن تغییر پیدا خواهد کرد .
دمای مناسب: دمای بین 21 تا 34 درجه برای رشد این گیاه مناسب است .
آلوئه در برابر خشکی و گرما مقاوم است و لی در برابر سرما ازبین خواهد رفت .
بهتر است دما در زمستان از 10 درجه پایین تر نیاید .
( این گیاه مناسب برای نگهداری در منزل نیز میباشد .)
آبیاری: در تابستان به طور منظم پس از خشک شدن خاک آبیاری شود.
در زمستان آبیاری گیاهی که در حال استراحت است باید بسیار محدود شود.
کوددهی: در فصل بهار و تابستان بهتر است به صورت ماهیانه کوددهی صورت گیرد.

آفات و امراض : بیماری و یا آفت خاصی این گیاه را تهدید نمیکند.

تکثیر :تکثیر این گیاه به 3 روش صورت میگیرد که روش اول کاربردی تر است :
1- کاشت پاجوشهایی که گیاه به تعداد زیاد تولید میکند.
2- تقسیم ریزوم ، غده
3-کاشت دانه که بهتر است داخل خانه و قبل از زمستان صورت گیرد.
(اجازه دهید دانه ها داخل غلاف خشک شوند و سپس اقدام به جمع آوری آنها کنید .)

هشدار : هنگام جابه جایی گیاه مراقب باشید. (زائده ها بسیار تیز میباشند .)

: منابع



تصاویر گیاه آلوئه جوونا:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
اچينو كاكتوس گروزوني



از مشخصات این گیاه وجود خارهاي زرد رنگ و بريدگيهاي عميق طولي است. بلندي آن تا يك متر ميرسد. چنانچه از این گیاه خوب مراقبت شود به قطر حدود يك متر ميرسد دوام این گیاه نسبت به گونه های مشابه بیشتر است. در مناطقي كه آب و هواي آنها مشابه اروپا است اين نوع كاكتوس معمولا گل نمي دهد .
براي داشتن گياهي سالم و سريع الرشد تابستانها گلدان را برابر آفتاب گذاشته و به آن آب كافي ميدهند . بمنظور جلوگيري از پوسيدگي قسمتهاي پائين كاكتوس CACTUS در نتيجه تماس با خاك مرطوب بهتر است اطراف گياه با سنگريزه پوشانده شود . در انتهاي گلدان بايد سوراخ بتعداد كافي وجود داشته باشد تا آب اضافي از آن خارج گردد. زمستان ها گياه رابايد در مكاني خنك( 5 ـ 10 درجه سانتيگراد) قرار داده و به آن آب بميزان بسيار مختصر داد .
آبیاری این گیاه بهتر است زمانی صورت گیرد که خاک آن کاملاً خشک شده باشد. معمولا هر 4-5 هفته یکبار کافی است. و اگر آب و هوا گرم است با استفاده از 1-2 لیوان آب میتوان تشنگی را برطرف نمود. این گیاهان در برابر خشکسالی بسیار مقاوم میباشند. از آبیاری بیش از حد مخصوصاً در طول ماه های زمستان باید اجتناب نمود.
در بهار تغذیه با کود خاص، هر 15-20 روز یکبار و کودهای شیمیایی غنی از پتاسیم و بدون نیترات برای جلوگیری از رشد پوشش گیاهی بیش از حد و با بیماری های قارچی مناسب می باشد
گیاهی است که باید حداقل چند ساعت در روز از نور خورشید بهره مند شود. این گیاهان درجه حرارت سرد را دوست ندارند ، بنابراین در بهار بهتر است تنها زمانی که دمای بالای 15 درجه سانتی گراد میباشد آن را در خارج از ساختمان قرار دهیم.
تکثیر اچينو كاكتوس از طریق کاشت بذر میباشد

: منابع



تصاویر گیاه اچينو كاكتوس گروزوني:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
اچينوپسيس اسپاچیانا



Echinopsis Spachiana گونه از کاکتوس ها بومی آمریکای جنوبی (آرژانتین ، شیلی ، بولیوی ، پرو ، برزیل ، اکوادور ، پاراگوئه و اروگوئه) است. این گونه حالت ستونی دارد و به طور معمول به صورت گلدانی زینتی در سراسر جهان کشت می شود.
این گیاه معمولاً با قد 5 تا 7 سانتیمتری دارای بدنه ای به رنگ سبز روشن با 1 تا 2 سانتی متر طول تیغ های مهره ای طلایی است.
در صورت وجود شرایط ایده آل منتظر گل های زیبای آن در فصل تابستان باشید.
اچينوپسيس اسپاچیانا نیازمند نور کامل آفتاب است و نیاز به آبیاری کمی دارد به خصوص در زمستان و رطوبت زیاد خاک موجب پوسیدگی ریشه آن میشود. حداقل دمای آن در شب 5 تا 10 در جه سانتیگراد میتواند باشد و در روز در دمای بالای 14 درجه سانتیگراد نگهداری شود. خاک آهکی به خوبی زهکشی شده و خاک های مخصوص کاکتوص برای آن توصیه میشود
گفته شده بعضی گونه های Echinopsis حاوی آلکالوئید mescaline روانگردان است که همچنین دارای سابقه طولانی در استفاده های سنتی برای اهداف دارویی و رواندرمانی می باشد
ساده ترین روش زیاد کردن این گیاه کاشتن گیاهچه های کوچکی است که در کنار گیاه مادر بوجود میآیند

: منابع



تصاویر گیاه اچينوپسيس اسپاچیانا:
 

Hector

SpeciaL
عضو کادر مدیریت
8/27/20
436
ارکید کاکتوس


ارکید کاکتوس گونه ای از جنس Epiphyllum یکی از انواع اصلی بسیاری از هیبردهایی است که تا کنون شناخته شده و گیاهی تزیینی است که جز خانواده Cactaceae است.
این گونه همچنین به نام ارکید قرمز مشهور است و با شکوفه های قرمز نارنجی بزر گ که شب و روز باز هستند. با خشکی و در سرما به راحتی جوانه می زند
ارکید کاکتوس از یک پایه گرد کوتاه بوجود آمده و حدود 10_18 سانتی متر طول دارد و برگ های پهن آن 10_75 سانتی متر طول و حدود 10_18 سانتی متر پهنا دارد با لبه های دندانه دار .
شاخه های گیاه از پایه دارای قوس رو به پایین است که در مجموع حدود 1 متر طول دارد. گل های قرمز مایل به زرد دارند به شکل قیف هستند و 11_14 سانتی متر است .
میوه های آن به رنگ قرمز ، 4 سانتی متر طول و 2_2/5 سانتی متر قطر دارد.
این گیاه ممکن است مورد تهاجم قارچ و باکتری قرار بگیرد و به صورت پوسیدگی های سفید و سیاه دیده شود .گیاهان آلوده باید نابود شوند . ایجاد سوراخ در ساقه که به علت تفاوت شدید در درجه حرارت از روز به شب و سرد شدن سریع در شب است.آفتاب زدگی که باعث زرد شدن ان ها می شود و باید آن ها را به سایه منتقل کرد تا رنگ سبز خود را به دست آورند.ایجاد مناطق خشک در ساقه که به علت پوسیدگی ریشه ایجاد می شوند.
قلمه زدن ساقه راهی برای تکثیر آن است . قلمه ها رد بهار و تابستان گرفته می شود . قلمه ها ممکن است پس از3 تا 6 هفته ریشه بزنند و در این مدت باید آن ها را در یک محیط گرم و روشن و محل مرطوب نگه داشت

: منابع



تصاویر گیاه ارکید کاکتوس:
 
بالا پایین